Articles in Category: Parenting Tips

វិធីបង្រៀនកូនឱ្យចេះទទួលខុសត្រូវលើទង្វើរបស់ខ្លួន

on Tuesday, 25 September 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

កុមារ​ទាំង​អស់​អាច​នឹង​ចេះ​បង្កើត​នូវ​លេស​សម្រាប់​ទង្វើ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ពេល​ណា​មួយ ឧទាហរណ៍​ដូចជា “វា​មិនមែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ។” ដែល​ជា​ឃ្លា​ដែល​កុមារ​ចូល​ចិត្ត​ប្រើ​ពេល​ដែល​គេ​ធ្វើ​ខុស​ ឬ​ខូច​របស់​អ្វី​មួយ។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់​កុមារ​មួយ​ចំនួន ការ​កុហក​ដែល​ជា​ទម្លាប់​មិន​ដែល​ដាច់​នោះ​អាច​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​យើង​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់។

bigstock Happy group of kids smiling at 50861390

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​វាយ​នាង ព្រោះ​នាង​បាន​ទាត់​ខ្ញុំ​មុន។” ឬ “មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្ទះ ព្រោះ​អ្នក​គ្រូរបស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ផ្ដល់​ពេល​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​យក​សៀវភៅ​ពេល​ចេញ​ពី​រៀន។” ដែល​ឃ្លានេះ​ពិត​ជា​សំខាន់ និង​បង្ហាញ​នូវមូលហេតុ​ច្បាស់​លាស់។ បើមិន​អ៊ីចឹង​នោះ​​ទេ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែល​ចូលចិត្ត​បដិសេធ​ក្នុង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​សកម្មភាព​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។

រក្សាភាពស្ងប់

ជៀស​វាង​ការ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​នឹង​កូន​របស់​អ្នក​ពេល​ដែល​គេ​សួរ​ពី​អ្វី​ដែល​មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​អ្នក។ មិន​ដូច្នោះ​ទេ អ្នក​អាច​នឹង​ត្រូវ​ប្រឈម​នឹង​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​បាយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ អ្នក​ត្រូវ​ឆ្លើយ​តប​នូវ​ទង្វើ​ទាំង​នោះ​ដោយ​ស្ងប់។ ត្រូវ​បញ្ជាក់​ឱ្យច្បាស់​ពី​លេស​របស់​ពួកគេ​ចំពោះ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ​នោះ​មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា​គេ​មិន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ឡើយ។

បង្ហាញ​ប្រាប់​គេ​ថា គេ​កំពុង​ប្រើ​លេស ហើយ​រំលឹក​គេ​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ថា “កូន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​អ្វី​ដែល​កូន​បាន​ធ្វើ។” ឬ “កូន​អាច​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​រក​វិធី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ខ្លួនឯង។”

ជំរុញភាពទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន

បង្រៀន​​កូន​អ្នក​ពី​ភាព​ខុសគ្នា​រវាង​ការ​ពន្យល់​បក​ស្រាយ និង​លេស។ ឧទាហរណ៍ ការ​ប្រាប់​គ្រូ​បង្រៀន​របស់​គេ​ថា​គេ​អវត្ត​មាន មិន​បាន​មក​រៀន​ ព្រោះ​តែ​គេ​ឈឺ គឺ​ជា​ការ​ពន្យល់ រី​ឯ​ការ​ប្រាប់​គ្រូ​របស់​គេ​ថា​ឆ្កែ​របស់​គេ​បាន​ខាំ​ដាច់​សៀវភៅ​​កិច្ចការ​ផ្ទះ​នោះ គឺ​ជា​លេស។

ការ​ពន្យល់​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ទំនួល​ខុសត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន ខណៈ​លេស គឺ​ជា​ការ​ដាក់​បន្ទុក​ដល់​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​ដល់​អ្នក​ដទៃ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ពន្យល់​ត្រូវ​ប្រើ​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ឱ្យ​យល់​ពី​ស្ថានភាព ខណៈ​លេស​ត្រូវ​ប្រើ​ដើម្បី​លាក់​បាំង​កំហុស។

កុមារ​ខ្លះ (ក៏​ដូច​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែរ) មាន​ភាព​ពិបាក​ក្នុង​​ការ​សម្គាល់​ភាព​ខុស​គ្នា។ ប៉ុន្តែ វា​ពិត​ជា​ស័ក្ដិសម​នឹង​ព្យាយាម​ដើម្បី​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​ឱ្យ​យល់​ពី​ភាព​ខុស​គ្នា​ដ៏​ធំ​រវាង​ការ​ដាក់​កំហុស​ទៅ​អ្នក​ដទៃ និង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

បង្កើត​សាច់​រឿង​ខ្លះៗ និង​ឱ្យ​កូន​សម្គាល់​ថា​ពេល​ណា​អ្នក​កំពុង​បង្កើត​លេស និង​ពេល​ណា​អ្នកកំពុងផ្ដល់នូវការពន្យល់។ ការអនុវត្តនេះអាចជួយកូនរបស់អ្នកឱ្យចេះសម្គាល់ភាពខុសគ្នារបស់សាច់រឿងទាំងពីរនេះ។

ជំរុញពួកគេឱ្យបង្ហាញនូវការពន្យល់ និងលេសពេលដែលអ្នកឱ្យពួកគេមើលរឿង ឬអានសៀវភៅរឿង។ ពេលដែលការយល់ដឹងរបស់ពួកគេរីកចម្រើន នោះគេនឹងពួកគេក្នុងការសម្គាល់ថាពេលណានរណាម្នាក់កំពុងព្យាយាមគេចវេសពីទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន។

បង្រៀនពីជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ព្យាយាម​បន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​សម្រាប់​កំហុស ឬ​បញ្ហា​របស់​ខ្លួន​ឯង​នោះ អ្នក​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​គេ​ឱ្យ​ងាក​ត្រឡប់​មើល​ពី​ជម្រើស​ដែល​គេ​ត្រូវ​រើស​ក្នុង​ការ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​លើ​បញ្ហា​នោះ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិន​បើ​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​ប្រឡង​មិន​សូវ​បាន​ពិន្ទុ​ល្អ ព្រោះ​តែ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ពន្យល់​ខ្ញុំ​ពី​របៀប​ធ្វើ​លំហាត់​នោះ។” ហើយ​ត្រូវ​សួរ​គេ​វិញ​ថា “តើ​កូន​គួរ​តែ​ធ្វើអ្វី​ខ្លះ​ពី​ការ​ប្រឡង​នោះ?”។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​សួរ​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ច្បាស់ ឬ​ក៏​ស្វែង​រក​ជំនួយ ជា​ជាង​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​គ្រូ​បង្រៀន​សម្រាប់​ការ​ទទួល​បាន​ពិន្ទុ​តិច​របស់​គេ។

វា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​ផង​ដែរ​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​អាច​សម្គាល់​នូវ​ជម្រើស​ដែល​គេ​គួរ​ជ្រើសរើស និង​ឆ្លើយ​តប។ ប្រសិន​បើ​បង​ស្រី​របស់​គេ​វាយ​គេ គេ​មិន​ត្រូវ​វាយ​នាង​វិញ​ទេ។ ប៉ុន្តែ គេ​ត្រូវ​សុំ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ជួយ ប្រាប់​នាង​ឱ្យ​ឈប់​វាយ​គេ ឬ​ក៏​ចាក​ចេញ​ពី​កន្លែង​នោះ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេ​ថា​មិន​ថា​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ជុំវិញ​គេ​ឡើយ គេ​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ជម្រើស​របស់​គេ។

បង្ហាញ​ពី​ការ​មេរៀន​ដែល​បាន​មក​ពី​កំហុស

អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​កូន​របស់​អ្នក​ថា​រាល់​កំហុស​ដែល​កើត​មាន​ឡើង គឺ​ជា​ឱកាស​ក្នុង​រៀន​សូត្រ។ ពេល​ដែល​កុមារ​យល់​ពី​កំហុស នោះ​ពួក​គេ​នឹង​រៀន​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​កាត់​បន្ថយ​ការ​បិទ​បាំង​កំហុស ឬ​ក៏​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្ហាញ​គេ​ថា ការ​បង្កើត​កំហុស​មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​អាក្រក់​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួកគេ​នឹង​មិន​ប្រព្រឹត្ត​កំហុស​ដដែលៗ​ទៀត​ឡើយ។

សរសើរ​កូនៗ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ប្រាប់​ការ​ពិត ឬ​ក៏​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។ ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​មិន​គួរ​វាយ​នាង​ទេ​បើ​សិន​ជា​នាង​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ខឹង​។” នោះ​អ្នក​ត្រូវ​រំលឹក​គេ​ជា​រឿយៗ​ថាមិនមាន​អ្នកណា​ម្នាក់​បង្ខំ​គេ​ឱ្យ​ធ្វើអ្វី​ដែល​គេ​កំពុង​ជ្រើសរើស​ធ្វើ​នោះ​ទេ ហើយ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​តាម​សម្រួល​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​ធ្វើ​បាន​ខុស​ពី​ការ​វាយ​មនុស្ស​នៅ​ពេល​ក្រោយ៕

អត្ថបទដើម៖ How to Teach Your Child to Take Responsibility for His Behavior

គន្លឹះមានប្រយោជន៍ក្នុងការអភិវឌ្ឍភាសាសម្រាប់កុមារ

on Friday, 06 July 2018. Posted in Parenting Tips

children with chidlren at school

ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដំបូង​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​កុមារ អ្នក​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ជំរុញ​ទឹក​ចិត្ត និង​ប្ដេជ្ញា​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​អ្នក​កំពុង​ជួយ​កូន​ក្នុង​ការ​រៀន​ជំនាញ​ថ្មីៗ។ ជាទូទៅ គេ​ជឿ​ថា ទារក​អភិវឌ្ឍ​មូលដ្ឋាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​រយៈ​ពេល ១២ ខែ​ដំបូង និង​ដំណាក់កាល​នៃ​ការ​វិវឌ្ឍ​ភាសា​នេះ​ត្រូវ​បន្ត​រហូត​ដល់​ពួក​គេ​មាន​អាយុ​ខ្ទង់ ៣ ឆ្នាំ ជា​ពេល​ដែល​កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​យល់ និង​និយាយ។

ភាសា​ គឺ​ជា​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​នៃ​សមត្ថភាព​កុមារ​ក្នុង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​ដទៃ បញ្ចេញ​អារម្មណ៍​របស់​គាត់ ហើយ​គាំទ្រ​នូវ​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា និង​ការ​គិត​របស់​គាត់។ អ្នក​ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​អ្នក​ដឹង​ពី​ជំហាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ភាសា​របស់​កូន​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដំបូង។

ជំហាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កុមារ៖

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ចូល​ដល់​អាយុ ៣ ខែ អ្នក​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​សម្គាល់​សញ្ញា​នៃ​ការ​ទាក់​ទង​ពី​ខាង​កូន​របស់​អ្នក ដែល​ជា​សញ្ញា​ដំបូង​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កូន​អ្នក។

ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​ជំហាន​សំខាន់ៗ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​ក្នុង​វ័យ​តូចៗ។

អាយុ ៣ ទៅ ១២ ខែ៖

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​សើច ថ្ងូរ និង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ទំនាក់​ទំនង​ដោយ​ប្រើ​កាយ​វិការ។ អ្នក​ត្រូវ​ចង​ចាំ​ថា ការ​និយាយ​ដែល​មាន​ភាព​មិន​ច្បាស់​ដែល​កូន​និយាយ​នោះ គឺ​ជា​ផ្នែក​សំខាន់​មួយ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​គេ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឱ្យ​គេ​និយាយ​តទៀត។ បើ​សិន​ជា​អ្នក​អាច​ដឹង​ថា​ការ​និយាយ​ដែល​មិន​ច្បាស់​របស់​កូន​តំណាង​ឱ្យ​ពាក្យ​អ្វី​ប្រាកដ​នោះ អ្នក​ត្រូវ​ជំរុញ​ពួក​គេ​ឱ្យ​និយាយ​ពាក្យ​ដែល​ច្បាស់​នោះ​ម្ដង​បន្តិចៗ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ​ដើម្បី​ឱ្យ​ពួក​គេ​អាច​និយាយ​បាន។

អាយុ ១២ ទៅ ១៨ ខែ៖

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ព្យាយាម​និយាយ​ពាក្យ​មួយៗ ដាច់ៗ។ នេះ គឺ​ជា​អំឡុង​ពេល​ដែល​អ្នក​នឹង​ស្វែង​រក​វិធី​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​និយាយ និង​ធ្វើ​ទំនាក់ទំនង​ច្រើន ហើយ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ចាប់​អារម្មណ៍​ឃើញ​ថា​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ភាព​ស្ងាត់​ចម្លែក អ្នក​ត្រូវ​នាំ​គេ​ទៅ​ពិនិត្យ​ជាមួយ​នឹង​គ្រូ​ពេទ្យ​កុមារ។

អាយុ ១៨ ខែ ដល់ ២ ឆ្នាំ៖

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ចូល​ដល់​អាយុ ២ ឆ្នាំ ពាក្យ​របស់​ពួកគេ​នឹង​រីក​ចម្រើន ហើយ​គាត់​ប្រហែល​ជា​អាច​និយាយ​ដល់​ទៅ ៣០០ ពាក្យ និង​ព្យាយាម​និយាយ​ប្រយោគ​ខ្លីៗ។ ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​នេះ​មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​គ្នា​ទៅ​តាម​កុមារ ដូច្នេះ ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ច្រើន​ជាង​អ្នក​រំពឹង​ទុក សូម​កុំ​មាន​ការ​បារម្ភ​អ្វី ហើយ​គ្រាន់​តែ​ផ្ដល់​ឱកាស​ឱ្យ​គេ​និយាយ។

អាយុពី ២ ដល់ ៣ ឆ្នាំ៖

ក្នុង​ដំណាក់កាល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​អាច​និយាយ​បាន​យូរ​ជាង​មុន ប្រើ​ឃ្លា​ច្រើន​ជាង​មុន និង​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​ឆ្លើយ​សំណួរ​របស់​អ្នក​ដោយ​ងាយ។ អ្នក​ដទៃ​នឹង​យល់​ពី​អ្វី​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ក្នុង​ចន្លោះ​អាយុ​នេះ ហើយ​គេ​ក៏​អាច​លេង និង​និយាយ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​បាន​ផង​ដែរ។

អាយុ ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ៖

កូន​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប (Preschool) ហើយ​អ្នក​អាច​នឹង​រំពឹង​ឱ្យ​ពួក​គេ​និយាយ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ដោយ​ប្រើ​ឃ្លា​ពិបាកៗ និង​វែងៗ​ជាង​មុន។ គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ចេះ​ឆ្ងល់ ហើយ​នឹង​សួរ​អ្នក​នូវ​សំណួរ​ជា​ច្រើន​ពី​វត្ថុ​ផ្សេងៗ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​នោះ។ នេះ​ជា​ពេល​ដ៏​ល្អ​ក្នុង​ការ​ជួយ​បង្កើន​វេយ្យាករណ៍ និង​ពាក្យ​ពេចន៍​របស់​គេ​ដោយ​ការ​ជំរុញ​គេ​ឱ្យ​អាន​នូវ​ឃ្លា​សាមញ្ញៗ ឬ​ពាក្យ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​រូបភាព។

អាយុ ៥ ទៅ ៦ ឆ្នាំ៖

នេះ​ជា​ឆ្នាំ​ដំបូង​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​នៅ​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ និង​បឋម​សិក្សា​សម្រាប់​កូន​អ្នក ហើយ​កូន​របស់​អ្នក​នឹង​យល់​កាន់​តែ​ច្រើន​ពី​ពាក្យ​មួយ​ចំនួន និង​វិធី​ផ្សំ​ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ជាមួយ​គ្នា។ គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​បង្កើត​ឃ្លា​សម្រាប់​និយាយ​កាន់​តែ​ល្អ​ជាង​មុន។

គន្លឹះ​ក្នុង​ការ​ជួយ​ជំរុញ​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​កុមារ៖

ពេល​នេះ អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​យល់​ពី​គំនិត​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កុមារ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​ក៏​សូម​ផ្ដល់​នូវ​គំនិត​ខ្លះៗ​ដើម្បី​ជា​ជំនួយ​សម្រាប់​លោក​អ្នក។ ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​បញ្ជី​ខ្លះៗ​នៃ​វិធី​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​លើក​ទឹក​ចិត្ត​កូនៗ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​ពួក​គេ។

1. ចាត់ទុកថាកូនអាចនិយាយ៖

បើ​ទោះ​បី​ជា​កូន​របស់​អ្នក​គ្រាន់​តែ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ប៉ប៉ាច់​ប៉ប៉ោច ឬ​បង្កើត​សំឡេង​ប្លែកៗ នេះ​មាន​ន័យ​ថាពួក​គេ​កំពុង​ព្យាយាម​និយាយ ហើយ​វា​ គឺ​ជា​សញ្ញាណ​ល្អ​មួយ។

 2. តាមការដឹកនាំរបស់កូនអ្នកនៅក្នុងកិច្ចសន្ទនា៖

ប្រសិន​បើ​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​សន្ទនា​ជាមួយ​អ្នក អ្នក​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​និយាយ និង​ពន្យល់ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​កាន់​គេ​វិញ​ដោយ​ការ​អង្អែល​ខ្នង​តិចៗ។ ការ​លើក​​ទឹក​ចិត្ត​តិច​តួច តែ​មាន​ឥទ្ធិពល​ល្អ​ដល់​កូន​របស់​អ្នក។

 3. និយាយពាក្យ៖

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ពាក្យ ឬ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ដោយ​ជោគជ័យ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ពាក្យ​នោះ​ឡើង​វិញ​ជា​ច្រើន​ដង​ដើម្បី​ជួយ​គេ​ឱ្យ​យល់​កាន់​តែ​ច្រើន។

4. លើក​ទឹក​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​និទាន​រឿង​មុនចូល​គេង៖

ការ​និទាន​រឿង​មុន​ចូល​គេង​អាច​ជួយ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​យល់​ពី​វត្ថុ​នានា និង​អាច​បង្កើត​ចំណង់​ក្នុង​ការ​និយាយ​ពាក្យ។

 5. ប្រើសៀវភៅរូបភាព៖

នេះ​ជា​ពេល​ដ៏​ល្អ​មួយ​ក្នុង​ការ​យក​សៀវភៅ​ដែល​មាន​រូបភាព​ធម្មតាៗ​សម្រាប់​កូន​របស់​អ្នក ហើយ​ជួយ​គេ​ក្នុង​ការ​អាន​ពាក្យ​ទាំង​នោះ ដូចជា ball, tree, បាល់ ឬ​ដើម​ឈើ​ជា​ដើម។

 6. ណែនាំ​ពាក្យ​ថ្មីៗ​ឱ្យ​គេ​ស្គាល់៖

បើ​ទោះ​បី​ជា​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទាន់​យល់​អ្វី​នោះ ក៏​មិនមាន​បញ្ហា​អ្វីដែរ។ ពេល​ខ្លះ គេ​នឹង​រៀន​នូវ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ពាក្យ​ត្រឹម​ត្រូវ​ពេល​ដែល​អ្នក​ព្យាយាម​បង្រៀន​ពួកគេ។

7. និយាយ​ប្រាប់​ពួកគេ​ពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​កើត​ឡើង៖

ប្រសិន​បើ​អ្នក​កំពុង​នាំ​ពួកគេ​ទៅ​លេង​នៅ​សួន​ធម្មជាតិ ហើយ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​ព្រឹត្តិការណ៍​ណាមួយ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ក្ដី​រំភើប សូម​ពណ៌នា​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ។

 8. ពន្យល់​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំ​ថ្ងៃ៖

អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេ​ពី​សកម្មភាព​នានា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ដូចជា​នៅ​ក្នុង​អាហារ​ពេល​ព្រឹក អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់ អាហារ​ពេល​ល្ងាច និង​ពេល​គេង។

សញ្ញា​ដែល​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ពេល​ដែល​មាន​ការ​យឺតយ៉ាវ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​កុមារ៖

ប្រសិន​បើ​អ្នក​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​ថា​មាន​សញ្ញា និង​រោគ​សញ្ញា​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ នោះ​ពិត​ជា​អស្ចារ្យ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ តើ​អ្នក​គួរ​​ធ្វើអ្វី​ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​​អ្នក​មិន​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​នោះ? ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​សញ្ញា​ដែល​លោកអ្នក​ត្រូវ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ដែល​អាច​ជួយ​អ្នក​ក្នុង​ការ​កត់​សម្គាល់​ពី​បញ្ហា​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ជួប​ប្រទះ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ៖

1. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​ពាក្យ​ដូចជា ម៉ាក់ៗ ឬក៏ ប៉ាៗ។

2. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ព្យាយាម​និយាយ។

3. កូន​របស់​អ្នក​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​បញ្ចេញ​ឱ្យ​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​ចូល​ចិត្ត ឬ​ចាប់​អារម្មណ៍។

4. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​សូម្បី​តែ​មួយ​ពាក្យ។

5. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ប្រើ​ដៃ​ធ្វើ​កាយ​វិការ​ដូចជា ការ​បក់ដៃ ការ​ចាប់​ដៃ ឬ​ការ​ចង្អុរ។

6. កូន​របស់​អ្នក​មិន​មានការ​ទាក់ទង​អ្វី​ទាំង​អស់​ពេល​ដែល​គេ​ចង់​ឱ្យ​អ្នកជួយ​គេ។

7. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ធ្វើ​ត្រាប់​កាយ​វិការ​អ្វី​ទាំង​អស់។

8. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ការ​ណែនាំ​ដែល​ងាយៗ​។

9. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​ពាក្យ​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ប្រយោគ​ខ្លីៗ។

10. របស់​អ្នក​មាន​ភាព​លំបាក​ក្នុង​ការ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ ឬ​មនុស្ស​នានា។

11. កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ត្រដិត​ជាប់​គ្នា​ជា​ប្រចាំ។

12. កូន​របស់​អ្នក​បញ្ចេញ​សំឡេង​នៃ​ពាក្យ​នីមួយៗ​មិន​ច្បាស់ និង​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ។

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​ដោយ​ការ​យឺត​យ៉ាវ​នៃ​ការអភិវឌ្ឍ សូម​កុំ​អស់​សង្ឃឹម។ លោក​អ្នក​អាច​ជួយ​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ព្យាបាល​ភាព​លូតលាស់​នៃ​ការ​ប្រើ​ភាសាដែល​មាន​ការ​យឺតយ៉ាវ​ដោយ​រក​អ្នក​ជំនាញ​ឱ្យ​ជួយ។

យើង​ខ្ញុំ​សង្ឃឹមថា​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​អត្ថបទ​នេះ។ សូម​ចូល​រួមក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កូនៗ​ដូច​ជា​ការ​បន្ថែម​នូវ​គុណ​តម្លៃ​នេះ​សមត្ថភាព​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ​ផង​ដែរ។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត វា​ក៏​អាច​ជួយ​បង្កើន​នូវ​ទំនាក់​ទំនង​រវាង​អ្នក និង​កូនៗ​ផង​ដែរ៕

អត្ថបទដើម៖ 8 Helpful Language Development Tips for Children

វិធីសាស្ត្រក្នុងការជួយកូនៗនៅរដូវកាលប្រឡង

on Friday, 08 June 2018. Posted in Parenting Tips

ជំនួយក្នុងការរំឭកមេរៀន

អាថ៌កំបាំង​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​បាន​ពិន្ទុ​ល្អ​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង គឺ​ការ​ចេះ​រៀប​ចំ​ផែន​ការ។ អ្នក​អាច​ជួយ​កូនៗ​ដើម្បី​បង្កើត​ផែន​ការ​រំឭក​មេរៀន និង​វិធីសាស្ត្រ​រៀន​ដែល​អាច​ឱ្យ​ពួកគេ​មាន​អារម្មណ៍​ចង់​រៀន។

parent help kids homework H

គន្លឹះក្នុងការរៀបចំការរំឭកមេរៀន៖

  • រៀប​ចំ​កាល​វិភាគ​រំឭក​មេរៀន​សម្រាប់​មុខ​វិជ្ជា​នីមួយៗ
  • បំបែក​ពេល​រំឭក​មេរៀន​ជា​ផ្នែកៗ ដោយ​មាន​ពេល​សម្រាក​បន្តិច​នៅ​ចុង​ម៉ោង​នៃ​មុខ​វិជ្ជា​នីមួយៗ
  • ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​កូន​របស់​​អ្នក​​មាន​​សៀវភៅ និង​​សម្ភារ​​សិក្សា​​គ្រប់គ្រាន់​​សម្រាប់​​រំឭក​​មេរៀន​​
  • សរសេរ​​កំណត់​ត្រា​​ផ្សេងៗ​នៅ​លើ​ក្រដាស​សម្គាល់​តូចៗ​ដើម្បី​ទុក​ជា​សញ្ញាណ​រំឭក​
  • ទិញ​សម្ភារ​សិក្សា​ថ្មី​ដូច​ជា​ប៊ិក​គូស​ចំណាំ និង​ប៊ិក​សរសេរ​ដើម្បី​ឱ្យ​ការ​រំឭក​មេរៀន​កាន់​តែ​គួរ​ឱ្យចាប់​អារម្មណ៍
  • ពិនិត្យ​មើល​កំណត់​ត្រា​ដែល​បាន​មក​ពី​រៀន​នៅ​សាលា​ជាមួយ​កូន​ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​រំឭក​មេរៀន​នៃ​ប្រធាន​បទ​ណា​មួយ
  • បង្កើត​ពេល​ឱ្យ​កូន​អនុវត្ត​លើ​ក្រដាស​កិច្ចការ
  • ផ្ដល់​ការ​គាំទ្រ​គ្រប់​ពេល

វិធី​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ដើម្បី​គាំទ្រ​ដល់​កូនៗ​ដែល​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​តាន​តឹង​ពេល​កំពុង​រំលឹក​មេរៀន ឬ​ដំណាក់​កាល​ប្រឡង អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​ឱ្យ​ជីវិត​នៅ​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ​មាន​សភាព​ស្ងប់ និង​រីករាយ​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​។ វា​ពិត​ជា​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ប្រសិន​បើ​សមាជិក​ក្នុង​គ្រួសារ​ប្រយ័ត្ន​ពី​ការ​ដាក់​សម្ពាធ​ទៅ​ដល់​ពួក​គេ។

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​កំពុង​រៀន​សម្រាប់​ការ​ប្រឡង​ចុង​ក្រោយ សូម​ព្យាយាម​នៅ​ផ្ទះ​ជាមួយ​ពួក​គេ​ឱ្យ​បាន​ច្រើន​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ និង​អ្នក​អាច​ពិភាក្សា​គ្នា​បាន។

ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​មាន​អាហារ​សម្រន់​ដែល​ផ្ដល់​នូវ​សុខភាព​ល្អ​គ្រប់​គ្រាន់​នៅ​ក្នុង​ទូ​ទឹកក ឬ​ទូ​អាហារ ហើយ​ព្យាយាម​ផ្ដល់​នូវ​អាហារ​ដែល​ល្អ មាន​ជីវជាតិ​ចិញ្ចឹម​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ពេល​ដ៏​ទៀង​ទាត់។ លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពួក​គេ​ឱ្យ​ចូល​ញ៉ាំ​អាហារ​ជាមួយ​នឹង​គ្រួសារ បើ​ទោះបី​ជា​ពួក​គេ​រវល់​រំលឹក​មេរៀន​ក៏​ដោយ ហើយ​វា​ក៏​ពិត​ជា​មាន​សារ​សំខាន់​ផង​ដែរ​ក្នុង​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​បរិយាកាស​ពី​ការ​ប្រើ​សៀវភៅ ឬ​កុំព្យូទ័រ​មួយ​រយៈ។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត អ្នក​គួរ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​កូនៗ​ឱ្យ​ហាត់​ប្រាណ​ឱ្យ​ទៀង​ទាត់ ឬ​ក៏​ដើរ​លេង​ជុំវិញ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ឱ្យ​រំសាយ​អារម្មណ៍​តាន​តឹង​ខ្លះ​មុន​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ចូល​មេរៀន​ថ្មី។

 មិន​ត្រូវ​ដាក់​តម្រូវ​ការ​ច្រើន​ពេក​ក្នុង​ពេល​កូន​កំពុង​ប្រឡង​ឡើយ។ ការ​ដាក់​សម្ពាធ​ទាំង​នេះ​កាន់​តែ​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​កាន់​តែ​មាន​ភាព​តាន​តឹង និង​ពិបាក​ក្នុង​ការ​រំលឹក​មេរៀន និង​ប្រឡង។

វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​គេង​បាន​គ្រប់គ្រាន់​នៅ​យប់​មុន​ថ្ងៃ​ប្រឡង ដូច្នេះ អ្នក​ត្រូវ​ដាស់​តឿន​ពួក​គេ​ឱ្យ​ចូល​គេង​ពី​ព្រលប់ និង​ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​គេ​ញ៉ាំ​អាហារ​ពេល​ព្រឹក​ត្រឹម​ត្រូវ​នៅ​ថ្ងៃ​ប្រឡង។

សំណូក ការប៉ាវ និងរង្វាន់

ក្មេងៗ​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​សូក​ប៉ាន់​ដើម្បី​ឱ្យ​ប្រឡង​បាន​លទ្ធផល​ល្អ ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ជា​លុយ ឬ​រង្វាន់​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ចំណាត់​ថ្នាក់​ល្អ។ ប៉ុន្តែ ការ​ផ្ដល់​សំណូក​បែប​នេះ​មិន​មែន​ជា​គំនិត​ល្អ​ឡើយ បើ​ការ​ប្រឹង​ប្រែង​ទាំង​នោះ គឺ​ដោយសារ​តែ​លុយ ឬ​រង្វាន់​នោះ ហើយ​វា​ក៏​ជា​សញ្ញាណ​អវិជ្ជមាន​មួយ​ដែល​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​អារម្មណ៍​របស់​កូន។

អ្នក​ត្រូវ​ជំរុញ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ខិត​ខំរៀន និង​ខំ​ប្រឡង​ដើម្បី​អនាគត​របស់​ពួក​គេ​ផ្ទាល់ មិនមែន​ដើម្បី​លុយ​ ឬ​រង្វាន់ ឬ​ក៏​ដើម្បី​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​សប្បាយ​ចិត្ត​នោះ​ទេ។ ត្រូវ​ពន្យល់​ពួក​គេ​ថា​ការ​ប្រឡង​មិន​មែន​ជា​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ជីវិត​របស់​ពួក​គេ​ទេ តែ​វា​ជា​ផ្លូវ​មួយ​សម្រាប់​ឈាន​ទៅ​រក​អនាគត ដូច​ជា​ការ​ឈាន​ទៅ​កាន់​វិទ្យាល័យ​ មហាវិទ្យាល័យ ឬ​ធ្វើ​ការ។ លទ្ធផល​ប្រឡង​ល្អ គឺ​ជា​ភាព​ជោគជ័យ​មួយ​ដែល​គេ​អាច​ទទួល​បាន​ប្រកប​ដោយ​មោទនភាព។

អ្នក​ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​កូន​អ្នក​ដឹង​ថា​អ្នក​ចង់​ឱ្យ​គេ​ធ្វើ​ការ​ងារ​អ្វី ហើយ​អ្នក​នឹង​មាន​មោទនភាព​ប្រសិន​បើ​គេ​អាច​ធ្វើ​បាន​ល្អ។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ដែរ សំណូក​មិន​ត្រូវ​បាន​ណែនាំ​ឱ្យ​ប្រើ​នោះ​ឡើយ តែ​វា​នឹង​មិន​មាន​បញ្ហា​ទេ​បើ​សិន​ជា​អ្នក​ចង់​ផ្ដល់​នូវ​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្លះ ដូច​ជា​ការ​ទិញ​នំខេក​ឱ្យ ឬ​ទិញ​នំ​ឱ្យ​ញ៉ាំ​បន្ទាប់​ពី​ពួក​គេ​បញ្ចប់​ការ​រំលឹក​មេរៀន ឬ​ការ​ប្រឡង។ មួយ​វិញ​ទៀត ពេល​ពួក​គេ​ប្រឡង​ចប់ អ្នក​ក៏​អាច​នាំ​គេ​ទៅ​ញ៉ាំអាហារ​ដ៏​ឆ្ងាញ់​មួយ ឬ​ក៏​នាំ​ពួក​គេទៅ​មើល​ភាពយន្ត​ជា​ដើម៕

អត្ថបទដើម៖ Helping Your Child Through Exams

តើកូនអ្នកអាចចូលរៀនបានហើយឬនៅ?

on Tuesday, 05 June 2018. Posted in Classes, Parenting Tips

Is Your Child Ready for School?

in year school place 0

តាម​ច្បាប់ កុមារ​ត្រូវ​តែ​ចុះ​ឈ្មោះ​ចូល​រៀន​នៅ​សាលា ឬ​ក្នុង​កម្មវិធីសិក្សា​ដែល​សម​ស្រប​ទៅ​តាម​អាយុ​របស់​ពួកគេ។ ក្នុង​ប្រទេស​ខ្លះ កុមារ​តម្រូវ​ឱ្យ​មាន​អាយុ ៥ ឆ្នាំ​សម្រាប់​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​សិក្សា និង ៦ ឆ្នាំ​សម្រាប់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា​ថ្នាក់​ទី ១។ ហើយ​កុមារ​មួយ​ចំនួន​ដែល​មាន​អាយុ​មិន​ទាន់​គ្រប់​ ទោះបី​ជា​ខ្វះ​តែ​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ក៏​ដោយ ក៏​តម្រូវ​ឱ្យ​រង់​ចាំ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ទើប​អាច​ចូល​រៀន​បាន​។

គំនិត​នេះ​កើត​ឡើង​ព្រោះ​តែ​ថ្ងៃ​កំណើត​របស់​ពួក​គេ​ គឺ​សម្រាប់​តម្រូវ​ឱ្យ​ពួក​គេ​អាច​ចូល​រៀន​បាន ហើយ​សម្រាប់​កុមារ​ដទៃ​ទៀត​វិញ​ដែល​មិន​ទាន់​គ្រប់​អាយុ គឺ​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​មិន​អាច​ចូល​រៀន​បាន។ គ្រាន់​តែ​កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​ការ ឬ​និយាយ​នៅ​ក្នុង​អាយុ​ណា​មួយ ពួកគេ​ក៏​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​អភិវឌ្ឍ​សមត្ថភាព​ផ្លូវ​ចិត្ត​ និង​សង្គម​ជា​ចាំបាច់​សម្រាប់​ចូល​រៀន​នៅ​អាយុ​ខុសៗ​គ្នា។

បន្ថែម​ពី​នេះ​ទៀត ឪពុក​ម្ដាយ និង​អ្នក​អប់រំ​ភាគ​ច្រើន​មាន​អារម្មណ៍​ថា សាលា​ត្រូវ​តែ​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ជាស្រេច​សម្រាប់​សិស្ស​ផង​ដែរ។ ការ​បង្ហាញ​ថ្មី​នេះ​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ឃើញ​ថា កម្មវិធី​សិក្សា​របស់​សាលា​អាច​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​ឱ្យ​កុមារ​ទាំង​អស់​គ្រប់​វ័យ​ចូល​រៀន​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​ពី​កម្មវិធី​សិក្សា​ទាំង​នោះ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ ភាព​ជាក់ស្ដែង​ដែល​ត្រូវ​គ្នា​នឹង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​កូនៗ និង​ធនធាន​របស់​សាលា​ និង​ភាព​សម្រប​ខ្លួន​ប្រហែល​ជា​មិន​អាច​កើត​មាន​ឡើង​ឡើយ។

ពេល​ដែល​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​គួរ​ឱ្យ​កូន​ចូល​រៀន​ពេល​ណា អ្នក​ត្រូវ​គិត​ពី​សមត្ថភាព​ពិសេស​របស់​កូន និង​ស្ថានភាព​ក្នុង​តំបន់។ អ្នក​ត្រូវ​ប្រមូល​ព័ត៌មាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ពី​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​កូន ជា​ពិសេស​ ជំនាញ​ទំនាក់​ទំនង រួម​ទាំង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា និង​សមត្ថភាព​ស្ដាប់ ជំនាញ​សង្គម និង​ជំនាញ​ក្នុង​ការ​ចុះ​សម្រុង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ និង​មនុស្ស​ធំ និង​ជំនាញ​ចលនា ដូច​ជា​ការ​រត់ និង​ការ​លេង​ដោយ​ប្រើ​ខ្មៅ​ដៃ​ពណ៌ ឬ​គូល័រ​ទៀន។ អ្នក​អាច​និយាយ​ជាមួយ​នឹង​ពេទ្យ​កុមារ គ្រូ​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប និង​អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​ថែទាំ​កុមារ​ដែល​អាច​ផ្ដល់​នូវ​យោបល់​មាន​ប្រយោជន៍ ការ​សង្កេត​មើល និង​ព័ត៌មាន​ផ្សេងៗ។

សាលា​ខ្លះ​ប្រហែល​ជា​តម្រូវ​ឱ្យ​សិស្ស​មាន​ការ​ធ្វើតេស្ត​មុន​ចូល​រៀន​ដើម្បី​វាយ​តម្លៃ​ពី​សមត្ថភាព​របស់​សិស្ស។ ការ​ធ្វើ​តេស្ដ​ដើម្បី​ត្រៀម​ចូល​រៀន​នេះ​ច្រើន​តែ​ផ្ដោត​សំខាន់​លើ​ជំនាញ​អប់រំ ប៉ុន្តែ ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​វាយ​តម្លៃ​លើ​ផ្នែក​ផ្សេងៗ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​ពួក​គេ។ បើ​ទោះបី​ជា​មាន​កុមារ​ខ្លះ​ធ្វើតេស្ត​បាន​លទ្ធផល​មិន​ល្អ ក៏​ពួក​គេ​អាច​ទទួល​ភាព​ជោគជ័យ​ក្នុងការ​សិក្សា​នៅ​សាលា​បាន​ដូចគេ​ដែរ។ យ៉ាង​ណា​មិញ អ្នក​ក៏​អាច​តាម​ដាន​ការ​លូត​លាស់ និង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​កូន​ប្រៀប​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ដែល​មាន​អាយុ​ដូច​គ្នា​ដើម្បី​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គេ​មាន​ភាព​វិវឌ្ឍ​ដល់​កម្រិត​ណា​ហើយ។ ទូទៅ អ្នក​អាច​ប៉ាន់​ស្មាន​ខ្លួន​ឯង​បាន​ហើយ​ថា​ពួក​គេ​ត្រៀម​ខ្លួន​អាច​ចូល​រៀន​បាន​ហើយ​ឬ​នៅ។

ពេល​ដែល​អ្នក ឬ​សាលា​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​នូវ​កន្លែង​ណាមួយ​ដែល​លាក់បាំង​នូវ​ភាព​អភិវឌ្ឍ​របស់​កូន​ សូម​ប្រើ​ព័ត៌មាន​នេះ​ដើម្បី​ជួយ​អ្នក និង​សាលា​សម្រាប់​រៀប​ចំ​គម្រោង​ក្នុង​ការ​ផ្ដល់​នូវ​អ្វី​ដែល​សិស្ស​ត្រូវ​ការ​។ តាម​រយៈ​​ការ​ចែក​រំលែក​ព័ត៌មាន​ជាមួយ​នឹង​គ្រូ​បង្រៀន​របស់​កូន និង​បុគ្គលិក​ដែល​ធ្វើ​ការ​នៅ​សាលា​របស់​គេ អ្នក​អាច​ជួយ​សាលា​ឱ្យ​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់​កូន​អ្នក​ផង​ដែរ។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ដែរ អ្នក​កំពុង​តែ​បង្កើត​នូវ​ទំនាក់​ទំនង​ជា​ដៃ​គូ​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​អប់រំ​បង្រៀន​កូនៗ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។

ឪពុក​ម្ដាយ​អាច​លើក​ទឹក​ចិត្ត​កូនៗ​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាព​យល់​ដឹង ផ្នែក​រាង​កាយ និង​អារម្មណ៍​មុន​នឹង​ពួក​គេ​ចូល​រៀន។ ភាគ​ច្រើន​គ្រូ​បង្រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​ចង់​បាន​សិស្ស​ដែល​ចូល​ចិត្ត​ចង់​ដឹង និង​ឆ្ងល់​គ្រប់​សកម្មភាព​ថ្មីៗ អាច​ធ្វើ​តាម​ការ​ណែនាំ ចេះ​យល់​អារម្មណ៍​អ្នក​ដទៃ និង​អាច​ចាំ​វេន និង​ចែក​រំលែក។ ជំនាញ​ជាក់លាក់​ខ្លះ​ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​ការ​សិក្សា​របស់​កូនៗ​រលូន​ទៅ​មុខ​ត្រូវ​បាន​រួម​បញ្ចូល​សមត្ថភាព​របស់​ពួក​គេ​ដូច​ជា៖

  • លេង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​ដោយ​មាន​ការ​ឈ្លោះ​គ្នា ឬ​យំ​តិច​បំផុត​
  • រក្សា​ភាព​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន និង​ស្ងប់​ស្ងាត់​ពេល​កំពុង​អាន​រឿង​
  • ចូល​បន្ទប់​ទឹក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​
  • ចេះ​រូត​ខោ ឬ​បិទ​ឡេវ​អាវ​ដោយ​ជោគ​ជ័យ
  • អាច​និយាយ​ឈ្មោះ​ខ្លួន​ឯង អាសយដ្ឋាន​រស់​នៅ និង​លេខ​ទូរស័ព្ទ

ក្នុងនោះ​ដែរ ការ​អាន​រឿង​ឱ្យ​កូន​ស្ដាប់​ក្នុង​ពេល​ពួក​គេ​នៅ​តូចៗ​បាន​ផ្ដល់​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ ដោយ​វា​អាច​ជួយ​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​សម្គាល់​នូវ​លេខ អក្សរ និង​ពណ៌​ជា​ដើម។ លោក​អ្នក​អាច​នាំ​ពួក​គេ​ទៅ​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​សារមន្ទីរ ឬ​ចូលរួម​ក្នុង​កម្មវិធី​សិល្បៈ ឬ​វិទ្យាសាស្ត្រ​នានា​ដើម្បី​ឱ្យ​ពួកគេ​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​បទ​ពិសោធន៍​បន្ថែម​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ។ លើស​ពី​នេះ ដើម្បី​បណ្ដុះ​នូវ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​សង្គម អ្នក​អាច​លើក​ទឹកចិត្ត​ពួក​គេ​ឱ្យ​លេង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត និង​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​រៀប​ចំ​សកម្មភាព​សង្គម។

ឪពុក​ម្ដាយ​មួយ​ចំនួន​គិត​ពី​ការ​ពន្យារ​ពេល​កូន​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ។ ពួក​គេ​ជឿ​ថា​កូន​របស់​ពួកគេ​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​អត្ថ​ប្រយោជន៍​បន្ថែម និង​អាច​នឹង​ជោគជ័យ​ក្នុង​ការ​សិក្សា អត្ត​ពលកម្ម ឬ​បរិបថ​សង្គម​នានា​ប្រសិន​បើ​គេ​មាន​អាយុ​ច្រើន​ថ្នាក់​ដែល​ពួក​គេ​សិក្សា។ ការ​ពន្យារ​ពេល​ចូល​រៀន​ដើម្បី​ទទួល​បាន​នូវ​អត្ថ​ប្រយោជន៍ គឺ​វា​មិន​សំខាន់​សម្រាប់​យុទ្ធសាស្ត្រ​ឈ្នះ​នេះ​ឡើយ។ បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​សម្អាង​ថា​ការ​ស្ថិត​ក្នុង​អាយុ​តិច​ជាង​គេ​ក្នុង​ថ្នាក់​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​បញ្ហា​ក្នុង​ការ​សិក្សា តែ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​ប្រហែល​ជា​មិន​មាន​ទៀត​ទេ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​រៀន​ដល់​ថ្នាក់​ទី ៣ ឬទី ៤។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ វា​ភស្ដុតាង​ថា​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​ច្រើន​សម្រាប់​ថ្នាក់​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​រៀន​អាច​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ឫកពារ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​កាន់​តែ​ធំ៕

អត្ថបទដើម៖ Is Your Child Ready for School?

អត្ថបទផ្សេងទៀត៖

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលសម្រាប់កុមារថ្នាក់មត្តេយ្យកម្រិតទាប អាយុ ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលរបស់កុមារក្នុងវ័យ ១ ដល់ ៣ ឆ្នាំ

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាល និងការសិក្សារបស់កុមារតូចៗ
តើថ្នាក់អប់រំកុមារតូចជួយកុមារក្នុងការអភិវឌ្ឍជំនាញជីវិតអ្វីខ្លះ?

សារសំខាន់នៃការសិក្សាពីរភាសា

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលសម្រាប់កុមារថ្នាក់មត្តេយ្យកម្រិតទាប អាយុ ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ

on Monday, 07 May 2018. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities

Brain Development (Preschool, 3 - 5 years old)

ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​បង្ហាញ​ថា​កុមារ​សមត្ថភាព​កើន​ឡើង​ក្នុង​ការ​យល់​ដឹង​ពី​បរិស្ថាន​ជុំវិញ​របស់​ពួក​គេ​។ ខណៈពេល​ដែល​កុមារ​លូតលាស់ និង​អភិវឌ្ឍ ពួកគេ​នឹង​រៀន​ពី​វត្ថុ​ថ្មីៗ និង​ចាប់ផ្ដើម​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដែល​គេ​ជួប​ប្រទះ​រាល់​ថ្ងៃ។

Lyda and block math n letter
សម្រាប់​កុមារ​ដែល​សិក្សា​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប (អាយុ ៣ ទៅ ៤ ឆ្នាំ) ជំនាញ​ខាង​ក្រោម​នឹង​ចាប់​ផ្ដើមអភិវឌ្ឍ៖

  1. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​រាប់​វត្ថុ​ជុំវិញ​ខ្លួន​ពួកគេ​ដោយ​ប្រើ​លេខ​សម្គាល់​លើ​វត្ថុ​នីមួយៗ។
  2. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​សម្គាល់​ពី​លក្ខណៈ​របស់​វត្ថុ (វែង ខ្លី ក្រហម ខៀវ ។ល។) និង​ចាប់​ផ្ដើម​ចេះ​បែង​ចែង និង​ពណ៌នា​ពី​ពួក​វា។
  3. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រើ​ជំនាញ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ក្នុង​ពេល​ធ្វើ​សកម្មភាព​នានា ដូច​ជា​កំពុង​រៀបចំ និង​សាងសង់​របស់​លេង​ជាដើម។ល។
  4. កុមារ​ចាប់​អារម្មណ៍​លើ​ការ​សិក្សាពី​រាងកាយ​របស់​ពួកគេ និង​ធាតុ​មាន​ជីវិត​នានា​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​ពួក​គេ ដូច​ជា​សត្វ​ចិញ្ចឹម និង​រុក្ខជាតិ។
  5. កុមារ​​ចាប់​​ផ្ដើម​​យល់​​ពី​​​លំដាប់​​ព្រឹត្តិការណ៍​​សម្រាប់​​ថ្ងៃ​​នីមួយៗ។
  6. កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​រីករាយ​នឹង​ដក ឬ​បំបែក​វត្ថុ​អ្វី​មួយ និង​ព្យាយាម​ដាក់ ឬ​ផ្គុំ​វត្ថុ​នោះ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​វិញ​ជា​ដើម។


តើ​អ្នក​អាចធ្វើអ្វី​បាន​ខ្លះ​នៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ជួយ​កូន​តូច​ដែល​កំពុង​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប​ឱ្យ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ទាំង​នេះ​បាន?

  1. អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ពួកគេ​ជួយ​រៀ​ប​ចំ​តុ​អាហារ រៀប​ចាន​លើ​តុ​សម្រាប់​សមាជិក​នីមួយៗ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ បន្ទាប់​មក​រៀប​កែវ​ជា​ដើម។ រួច​ត្រូវ​រាប់​មើល​ចំនួន​ចាន និង​កែវ​ឡើង​វិញ​ថា​គ្រប់​សម្រាប់​សមាជិក​ក្នុង​គ្រួសារ​ហើយ​ឬ​នៅ។
  2. និយាយ​ប្រាប់​ពួក​គេ​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំថ្ងៃ និង​ប្រើ​ពាក្យ​បរិយាយ​ដូចជា ដើម​ឈើ​ខ្ពស់ កូន​ឆ្កែ​រោម​ស្រម៉ូវ ជាដើម។
  3. ឱ្យ​កូន​ជួយ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ស្រាលៗ​ពេល​កំពុង​ធ្វើ​ម្ហូប និង​សួរ​សំណួរ​ងាយៗ​ដូច​ជា “តើ​កូន​គិត​ថា​នឹង​មាន​អ្វីកើត​ឡើង​នៅ​ពេល​យើង​ដាក់​អង្ករ​ដាំ​ក្នុង​ឆ្នាំង​ដោយ​ប្រើ​ភ្លើង?” ពួកគេ​អាច​នឹង​ស្គាល់​ថា​វា គឺ​ជា​បាយ។
  4. ឱ្យ​ពួកគេ​ជួយ​កិច្ចការ​ផ្ទះស្រាលៗ​ដូច​ជា​ចាក់​ទឹក​ចូល​ក្នុង​ចាន​សម្រាប់​សត្វ​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​ផ្ទះ ​ឬ​ស្រោច​ផ្កា​ជា​ដើម។ រួច​ហើយ​ត្រូវ​ពន្យល់​ពួកគេ​ពី​មូល​ហេតុ​ដូច​ជា៖ ស្រោច​ទឹក​ឱ្យ​រុក្ខជាតិ និង​រក្សា​វា​នៅក្រោម​ពន្លឺ​ព្រះអាទិត្យ ដូច្នេះ វា​នឹង​លូត​លាស់។
  5. ព្យាយាម​តាម​ដាន​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំថ្ងៃ​ជាមួយ​នឹង​កូន ហើយ​រំលឹក​ពួកគេ​ពី​អ្វី​ដែល​នឹង​ត្រូវ​កើត​ឡើង​នា​ពេល​បន្ទាប់៖ “បន្ទាប់​ពី​កូន​ញ៉ាំ​អាហារ​ពេល​ល្ងាច​ហើយ កូន​នឹង​ត្រូវ​ងូត​ទឹក​សម្អាត​ខ្លួន​នា​ពេល​បន្ទាប់។”។
  6. ឱ្យ​ពួក​គេ​លេង​ដុំ​សង់ ដោយ​ត្រូវដក​ចេញ ឬ​ផ្គុំឡើង​វិញ។


សម្រាប់​កុមារ​ដែល​មាន​វ័យ ៤ ទៅ ៥ ឆ្នាំ​វិញ នឹង​អភិវឌ្ឍ​នូវ​ជំនាញ​ដូច​ខាង​ក្រោម៖

  1. ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​រាប់លេខ​ច្រើន​ជាង​មុន និង​អាច​ឆ្លើយ​សំនួរ “ប៉ុន្មាន” នៅ​ពេល​ដែល​មាន​របស់​របរ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ឃើញ។
  2. ពួកគេ​អាច​បែងចែង​វត្ថុ​ជា​ក្រុម ដូច​ជា ពែង និង​ចាន។ល។
  3. ពួកគេ​ចាប់ផ្ដើម​វាស់វត្ថុ​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ប្រើ ដូចជា​ខ្សែ​ស្បែក​ជើង ឬ​ប្រវែង​ជើង​របស់​គេ​ជា​ដើម​។
  4. ពួកគេ​យល់​នូវ​ពាក្យ​បង្ហាញ​ទិស (លើ ក្រោម ឆ្វេង ស្ដាំ មុខ ក្រោយ) និង​ពាក្យ​បង្ហាញ​រូប​រាង​ (មូល ត្រីកោណ)។
  5. ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​ដឹង​​​ថា​យើង​ប្រើ​ញាណ​ទាំង​អស់​របស់​យើង​ដើម្បី​សិក្សា​ពី​បរិស្ថាន​ជុំ​វិញ​ដូច​ជា​ ការ​សម្គាល់​សត្វ ឬ​ការ​ស្ដាប់​ឮ​សំឡេង​ខ្យល់​បក់​ថា​វា​មាន​ប្រភព​មក​ពី​ណា​ជាដើម។
  6. ពួកគេ​ប្រើ​វត្ថុ​សិល្បៈ​ដើម្បី​បង្កើត​វត្ថុ​អ្វី​មួយ​ដែល​ជំនួស​ឱ្យ​ការ​លេង​វត្ថុ​ទាំង​នោះ។


តើ​អ្នក​អាច​ធ្វើអ្វី​បាន​ខ្លះ​នៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ជួយ​ពួកគេ​ឱ្យ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ទាំង​នេះ?

  1. សួរ​សំណួរ​បង្ហាញ​ពី​បរិមាណ​ដូចជា “តើ​មាន​មើម​ការ៉ុត​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្នុង​ចាន?” ឬ “តើ​កូន​ត្រូវ​ដើម​ប៉ុន្មាន​ជំហាន​ពី​ឡាន​ទៅ​ដល់​មាត់​ទ្វារ​ថ្នាក់​រៀន?”
  2. ឱ្យ​កូនៗ​ជួយ​រៀប​ចំ​ស្រោម​ជើង​ដែល​មាន​គូ និង​បែង​ចែង​សម្លៀក​បំពាក់​តាម​ប្រភេទ​សម្រាប់​សមាជិក​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​ដើម្បី​បោក​សម្អាត។
  3. ប្រើ​សំណួរ​សួរ​ចោទ “អ្នកណា​មាន​ដៃ​ធំ​ជាង​គេ?” ឬ “អ្នកណា​មាន​កម្ពស់​ទាប​ជាង​គេ?” ជា​ដើម​។
  4. លេង​ហ្គេម​ស្វែង​រក​កំណប់ ហើយ​ឱ្យ​ផែន​ទី​បង្ហាញ​ទិស​ដល់​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​បង្ហាញ​ទិស​ដូច​ជា នៅ​ខាង​ក្នុង នៅ​ខាង​ក្រោយ ឬ​នៅ​ខាង​ក្រោម​ជា​ដើម។ល។
  5. ចាក់​បំពេញ​ដប​ប្លាស្ទិច​ដោយ​ប្រើ​ដី​ខ្សាច់ អង្ករ គ្រាប់​ក្រួស ស្លាប​បក្សី និង​វត្ថុ​ផ្សេងៗ​ទៀត ហើយ​ក្រឡុក​ដប​នោះ​ដើម្បី​ប្រៀប​ធៀប​សំឡេង។
  6. ធ្វើ​កិច្ចការ​ជាមួយ​កូនៗ​ដោយ​បង្កើត​នូវ​រូប​ភាព​ជា​ផ្ទាំង គូរ​គំនូរ ឬ​ស្មូន​ក្អម​ឆ្នាំង​ជា​ដើម៕

អត្ថបទដើម៖ Brain Development (Preschool, 3 - 5 Years)

សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី ទទួល​បង្រៀន​សិស្ស​ចាប់​ពី​អាយុ ១ ឆ្នាំ​កន្លះ​ឡើង​ទៅ និង​មាន​ថ្នាក់​សិក្សា​ចាប់​ពី​ថ្នាក់​ថែទាំ​កុមារ​តូច (Nursery) ដល់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា​ថ្នាក់​ទី ៦ ជា​ភាសា​អង់គ្លេស និង​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប ដល់​បឋម​សិក្សា​ថ្នាក់​ទី ៦ ជា​ភាសាខ្មែរ។ ព័ត៌មាន​លម្អិត សូម​ទាក់ទង​មក​កាន់​លេខ​ទូរស័ព្ទ 095712165។

ការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលរបស់កុមារក្នុងវ័យ ១ ដល់ ៣ ឆ្នាំ

on Friday, 27 April 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

f5c8d356 6b4a 4a9b a682 1da554a123cf landscape small

By Richard Brodie

ជាធម្មតា នៅ​ក្នុង​វ័យ​កុមារ រាល់​ឆ្នាំសុទ្ធ​តែ​មាន​ដំណាក់កាល​លំបាក ហើយ​កាន់​តែ​លំបាក​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ ព្រោះ​ក្នុង​វ័យ​នេះ​កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​សមត្ថភាព ភាព​ជឿជាក់ និង​មាន​អារម្មណ៍​ថា​អាច​ដោះស្រាយ​ជាមួយ​នឹងភាព​ប្លែក​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​បន្ទាប់​ទៀត។

ប៉ុន្តែ វា​ពិបាក​ក្នុង​ការ​បដិសេធ​នឹង​ការ​សន្មត់​នេះ​ដែល​ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​ជីវិត​របស់​ពួកគេ គឺ​ជា​ពេល​ដ៏​ពិបាក​បំផុត។ ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​ហេតុផល​ផ្សេង​ក្រៅ​ពី​ការ​ពិត​ដែល ៧៥ ភាគ​រយ​នៃ​ការ​លូតលាស់ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​ខួរ​ក្បាល​តែងតែ​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នោះ។ សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៀត​នោះ នៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ៣ ឆ្នាំ ឆ្នាំទី ២ និង​ឆ្នាំ ទី ៣ មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​ពី​ឆ្នាំទី ១ ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ត្រូវ​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​ការ​ហ្វឹកហាត់​ភាព​វៃ​ឆ្លាត​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​បី​បាច់​ពួក​គេ។ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ដំបូង កុមារ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ពាក់​កណ្ដាល​បង្ក​កំណើត ដែល​ត្រូវ​មាន​ការ​ថែរក្សា​ឱ្យ​បាន​ដិត​ដល់។ នៅក្នុង​ដំណាក់​កាល​នេះ​ការ​ថែ​រក្សា​ដោយ​សាមញ្ញ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ ដែល​មាន​ដូច​ជា​ការ​បំបៅ ផ្ដល់​ចំណី ការ​ការពារ និង​ការ​ផ្ដល់​ក្ដី​ស្រឡាញ់ គឺគ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ពួកគេ។ ប៉ុន្តែ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំទី ២ និងទី ៣ ទារក​តូច​នោះ​បាន​ក្លាយ​ពី​សរីរាង្គ​មួយ​ដែល​ស្ថិត​នៅក្នុង​ពាក់​កណ្ដាល​លូតលាស់​នោះ​ អាច​គិត និង​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​មនុស្ស​ទូទៅ។ កិច្ចការ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​ការ​ការ​ទាមទារ​ចាំ​បាច់​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​ត្រូវគិត​ពី​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ធ្វើ។

សម្រាប់​ឪពុកម្ដាយ​របស់​កុមារ​តូច​វិញ វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​យល់​ពី​ការ​លូតលាស់​នៃ​ខួរ​ក្បាល​ផ្អែក​លើ​អ្វី​ជា​ច្រើន​លើស​ពី​ការ​គ្រាន់​តែ​ផ្ដល់​សារធាតុ​ចិញ្ចឹម​ដែល​ខួរ​ក្បាល​ទទួល​បាន​នៅ​ក្នុង​ចលនា​ឈាម​រត់។ ក្នុង​ការ​សិក្សា​ដែល​រាប់​មិន​អស់​នោះ​បង្ហាញ​ថា ការ​អភិវឌ្ឍ​ខួរ​ក្បាល​ពិត​ប្រាកដ គឺ​ជា​ការ​បង្កើន​បរិយាកាស​រស់​នៅ​របស់​កូន​ដោយ​មាន​ទាំង​ការ​បណ្ដុះ​នូវ​ភាព​វៃ​ឆ្លាត និង​អារម្មណ៍។ តើ​វា​ពិត​ជា​មាន​សារ​សំខាន់​មែន​ឬ​ដែល​ត្រូវ​ផ្ដល់​នូវ​បរិយាកាស​បែប​នោះ​ដល់​កូន? អ្នក​ត្រូវ​គិត​ថា ទារក​តូច​នេះ​នឹង​ក្លាយ​ជាមនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ ហើយ​នឹង​ក្លាយ​ជា​សមាជិក​មួយ​រូប​ក្នុង​សង្គម និង​គ្រួសារ​របស់​យើង ដូចនេះ វា​គឺ​ជា​រឿង​សំខាន់​បំផុត​ដែល​យើង​ត្រូវ​ផ្ដល់​ឱ្យ​ពួក​គេ!

ខាង​ក្រោម​នេះ​ គឺ​ជា​គន្លឹះ​ខ្លះៗ​ដែល​អ្នក​អាច​ប្រើ​ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យ​កូនៗ​ដែល​មាន​អាយុ ២ ទៅ ៣ ឆ្នាំ មាន​សុខភាព​ខួរ​ក្បាល​ល្អ៖

  • ការ​អភិវឌ្ឍ​រាង​កាយ៖ អាហារូបត្ថម្ភ​ត្រឹម​ត្រូវ និង​ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ។ ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​បៅ​ទឹកដោះ​ពី​អ្នក ពួកគេ​គួរ​តែ​ទទួល​បាន​នូវ​អាហារូបត្ថម្ភ​ដ៏​ល្អ​បំផុត។ នេះ​មាន​ន័យ​ថា​អ្នក​អាច​ប្រើបន្លែ ឬ​ផ្លែឈើ​ដើម្បី​កិន​ជាទឹក ឬ​ក៏កិន​ធ្វើ​ជាអាហារ​ដែល​អាច​ឱ្យ​កូនតូចៗ​អាច​ទទួល​ទាន​បាន។ លើសពី​នេះ អ្នក​គួរ​តែ​ឱ្យ​ពួកគេ​លេង​ឱ្យ​បាន​ច្រើន មិន​ថា​លេង​នៅលើ​ខ្សាច់ ទោង​កម្សាន្ត ​ឬ​រត់​លេង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​នោះ​ទេ។
  • ការ​អភិវឌ្ឍ​ការ​សិក្សា​រៀន​សូត្រ៖ ការ​បង្រៀន និង​លេង។ ប្រសិន​បើ​វា​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ត្រឹម​ត្រូវ​ នោះ​បទពិសោធន៍​នៃ​ការ​រៀន និង​លេង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ដល់​កុមារ​ផង​ដែរ។ គ្រប់​យ៉ាង​ហាក់​ដូច​ជា​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​សម្រាប់​កុមារ។ ការ​សិក្សា​ក្នុង​ការស្វែង​យល់​ពី​អក្សរ​នៃអក្ខរ​ក្រម​ណា​មួយ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ពណ៌ លេង​ដី​ខ្សាច់ជា​ដើម។
  • ការ​អភិវឌ្ឍ​ផ្នែក​អារម្មណ៍៖ ការ​ស្រឡាញ់ និង​ការ​ទទួល​ក្ដី​ស្រឡាញ់​ពី​អ្នក​ដទៃ។ មិន​មាន​ចំនួន​កំណត់​ពី​ទំហំ​នៃ​ក្ដីស្រឡាញ់ ឬ​ការ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ពី​ឪពុកម្ដាយ​ដែល​មាន​ចំពោះ​កូន​នោះ​ឡើយ។ សមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​នា​ពេល​អនាគត​របស់​កូន គឺ​អាស្រ័យ​លើ​ក្ដី​ស្រឡាញ់​ដែល​ពួកគេ​បានទទួល​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន៕

អត្ថបទដើម៖ Brain Development in the Toddler (Ages One to Three)

វិធី ៦ យ៉ាងជួយឱ្យកូនរៀននៅផ្ទះ

on Tuesday, 27 March 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

ការ​រៀន​សូត្រ​របស់​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ប្រាកដ​ថា​ត្រូវ​ឈប់​ពេល​ដែល​គេ​បាន​ដើរ​ចេញ​ពី​ថ្នាក់​រៀន​នោះ​ឡើយ​។ មាន​វិធី​ជា​ច្រើន​ដែល​អាច​ឱ្យ​ពួក​គេ​រីករាយ​ផង និង​រៀន​សូត្រ​បន្ថែម​នៅ​ផ្ទះ​ផង។ ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​វិធី ៦ យ៉ាង​ដែល​ជួយ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​អាច​រៀន​នៅ​ផ្ទះ​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន។

mother daughter reading 624x415

1 ហ្គេមកុំព្យូទ័រ ឬឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាបែបសិក្សា

តើ​កូន​របស់​អ្នក​តែង​តែ​សុំ​ប្រើ iPad ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដូច​ជា​ស្ទាក់ស្ទើរ​ក្នុង​ការ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ប្រើ​វា​មែន​ទេ?

ប្រសិន​បើ​អ្ន​ក​កំណត់​ពេល​វេលា​ក្នុង​ការ​ប្រើ ហើយ​ប្រើ​នូវ​កម្មវិធី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​អប់រំ នោះ​ពួក​គេ​នឹង​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​ចំណេះ​ដឹង​បន្ថែម និង​អាច​ទាំង​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គេ​យល់​ដឹង​ក្នុង​មុខវិជ្ជា​សិក្សា​ផ្សេងៗ​ទៀត​ផង​ដែរ។ ប្រសិន​បើ​ពួកគេ​កំពុង​រៀន​អាន នោះ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​រក​កម្មវិធី​អាន​ឱ្យ​គេ។

2 អនុញ្ញាតកូនឱ្យអានរឿងនិទានមុនចូលគេងឱ្យអ្នកស្ដាប់

កុមារ​តូចៗ​ចូលចិត្ត​ឱ្យ​គេ​អាន​រឿង​និទាន​ឱ្យ​ស្ដាប់ ជាពិសេស គឺ​មុន​ពេល​ចូល​គេង​តែ​ម្ដង។ ឥឡូវ​ដល់​វេន​ពួកគេ​ត្រូវ​អាន​សៀវភៅ​ឱ្យ​អ្នក​ស្ដាប់​វិញ​ម្ដង​ហើយ។

ការ​ឱ្យ​ពួកគេ​អាន​រឿង​មិន​ត្រឹមតែ​សំខាន់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ពួក​គេពិត​ជា​អាច​រៀន​អាន​យ៉ាង​ប្រាកដ ហើយ​ពួកគេ​ក៏​អាច​​រៀន​ពាក្យ​ជា​ច្រើន​ពី​រឿង​ដែល​ពួក​គេ​បាន​អាន​នោះ​ទៀត​ផង។

ពេល​ដែលពួកគេ​បាន​អាន​សៀវភៅ ត្រូវ​យក​សៀវភៅ​នោះ​មក​ពិភាក្សា ហើយ​ឱ្យ​ពួកគេ​ប្រាប់​អ្នក​ពី​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​បាន​រៀន​ពីវា។

3 ជំរុញការសរសេរ

មាន​វិធី​ជា​ច្រើន​ដែល​អ្នក​អាច​ជំរុញ​ទឹកចិត្ត​កូន​ឱ្យកាន់​ប៊ិក ឬ​ខ្មៅដៃ​សរសេរ​នៅ​ផ្ទះ។ ពួកគេ​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​សរសេរ​សំបុត្រ ឬ​បណ្ណ​ជូនពរ​ទៅ​កាន់​បង​ប្អូន​ជាដើម។

សូម​ជំរុញ​ឱ្យ​ពួក​គេ​សរសេរ​សៀវភៅ​កំណត់​ហេតុ ឬ​សរសេរ​រឿង​ដែល​គេ​បាន​ជួប​ប្រទះ ឬ​រឿង​ដែល​ពួក​គេ​និពន្ធ នោះ​ពួកគេ​នឹង​រីករាយ​ក្នុង​ការ​អាន។ មិន​ត្រឹមតែ​អាច​អនុវត្ត​ការ​សរសេរ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ពួក​គេ​ថែម​ទាំង​អាច​ប្រើ​ការ​ស្រមៃ​មក​សរសេរ​បាន​ទៀត​ផង។

4 សួរសំណួរ

ការ​សួរ​កុមារ​ពី​សំណួរ​អាច​នឹង​មាន​ភាព​ល្អ​ក្នុង​ការ​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ពួក​គេ និង​ការ​ជួយ​ឱ្យ​ពួកគេ​ឱ្យ​រៀន​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​ទៀត​ផង។

លោក​អ្នក​អាច​បង្កើត​ជាកម្រង​សំណួរ​ខ្លីៗ​សម្រាប់​ឱ្យ​ពួកគេ​ឆ្លើយ ឧទាហរណ៍៖

  • តើអ្នកណាជាអ្នកបង្កើនអ៊ិនធើណែត?
  • តើប្រទេសកម្ពុជាមានផ្ទៃក្រឡាប៉ុន្មានម៉ែត្រការ៉េ?
  • តើនៅលើពិភពលោកនេះមានទ្វីបប៉ុន្មាន? អ្វីខ្លះ?

5 ផ្លាស់ប្ដូរការលេងនៅខាងក្រៅផ្ទះឱ្យទៅជាការលេងដែលផ្ដល់ចំណេះដឹង

កុមារចូលចិត្ត​លេង​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ផ្ទះ ដូច្នេះ សូម​សាក​ល្បង​ប្រែ​ការ​លេង​ឱ្យ​មាន​ប្រយោជន៍។ ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​គំនិត​ខ្លះៗ​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​​ពិចារណា​ក្នុង​ការ​ប្រើ៖

  • ផ្ដល់​​ផ្នែក​មួយ​នៃ​សួន​ច្បារ​របស់​លោក​អ្នក​ដើម្បី​ឱ្យ​គេ​អាច​ដាំ​ដំណាំ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​បាន។ កិច្ចការ​នេះ​នឹងបង្រៀន​ពួកគេ​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ក្នុង​ការ​ដាំ​ដំណាំ​ឱ្យ​លូត​លាស់។ វា​ក៏​ជា​ឱកាស​ល្អ​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​កុមារ​ពី​ប្រភេទ​ផ្សេងៗ​នៃ​ផ្លែ​ឈើ និងបន្លែ។ បន្ទាប់​មក​ទៀត ពេល​ដែល​បន្លែ​ ឬ​ផ្លែឈើ​ទាំង​នោះ​ធំ​អាច​បេះបាន និង​បង្ហាញ​គេ​ពី​តាំង​ពី​វា​នៅ​ក្នុង​ដី រហូត​ដល់​ត្រូវ​បេះ​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ចាន ឬ​ចម្អិន​សម្រាប់​ធ្វើ​ជា​អាហារ​ជាដើម។
  • ដើរ​រាប់ និង​សម្គាល់​ប្រភេទ​សត្វ ឬ​រុក្ខជាតិ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន។
  • ស្វែង​រក​របស់​ចាស់ៗ​នៅ​ក្បែរ​ធ្លា​លេង។
  • វាស់​ដើម​ឈើ

6 សាកល្បងការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រងាយៗ

ការ​ធ្វើការ​សាក​ល្បង​ពិសោធន៍​វិទ្យាសាស្ត្រ​ជាមួយ​នឹង​កូន គឺ​ជា​វិធី​មួយ​ដែល​ជួយ​កុមារ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​យល់​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ​កាន់​តែ​លឿន និង​រីករាយ៕

ប្រភពអត្ថបទ៖ 6 Sneaky Ways to Help Kids Learn at Home

គន្លឹះទាំង ៨ ក្នុងការជួយកូនៗឱ្យមានភាពឯករាជ្យ

on Friday, 23 February 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

ប្រសិនបើ​អ្នក​ចង់​ចិញ្ចឹម​កូន​ដែល​មាន​ភាព​ជឿជាក់​លើ​ខ្លួន​ឯង កូន​ដែល​អាច​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​បាន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង អ្នក​ត្រូវ​ផ្ដល់​សេរីភាព​ឱ្យ​ពួកគេ​ក្នុង​ការ​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​ប្រភេទ​នោះ។ គន្លឹះ​សម្រាប់​ការ​ចិញ្ចឹម​កូន​ដែល​មាន​ភាព​ឯករាជ្យ​ត្រូវ​មាន​ចំណុច​តុល្យភាព​មួយ​ចំនួន។ អ្នក​ត្រូវតែ​មាន​ភាព​អត់ធ្មត់ ប៉ុន្តែ មិន​ធូរ​រលុង​ពេក​ដែរ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ចង់​ឱ្យ​ពួកគេ​ចេះ​ឯករាជ្យ​លើ​ខ្លួន​ឯង។

education 19 700x586

បញ្ហា​ដែល​តែង​កើត​មាន​ទៅ​លើ​ឪពុកម្ដាយ គឺ​ពួកគេ​ព្យាយាម​ផ្ដល់​ការ​ណែនាំ និង​ជួយ​កូន​គ្រប់​ជំហាន​ទាំង​អស់។ វិធី​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​ណែនាំ​ឱ្យ​ធ្វើ​នោះ​ទេ ព្រោះ​ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​អាច​បំផ្លាញ​សមត្ថភាព​នៃ​ការ​ធ្វើការ​ជ្រើស​រើស​របស់​ពួក​គេ។ ប្រសិន​បើ​អ្នក​ឱ្យ​ពួក​គេ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​អ្នក​ពេក នោះ​គេ​អាច​នឹង​មាន​អារម្មណ៍​ពិបាក​ចិត្ត និង​អាច​នឹង​រើ​បំរះ​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ដែល​វា គឺ​ជា​ផល​វិបាក​សម្រាប់​អ្នក និង​គេ​ផង​ដែរ។

គន្លឹះទាំង ៨ ក្នុងការជួយឱ្យកូនៗមានភាពឯករាជ្យ៖

តើ​អ្នក​មាន​ភាព​ប្រាកដ​ដល់​កម្រិត​ណា​ក្នុង​ការ​រក្សា​លំនឹង​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​កូន​ឱ្យ​មាន​ភាព​ឯករាជ្យ? សូម​មក​អាន​នូវ​គន្លឹះ​សំខាន់ៗ​ដែល​ជួយ​ឱ្យ​លោក​អ្នក​សម្រេច​គោល​បំណង​នេះ។

1. បង្កើតទម្លាប់៖

កុមារ​ត្រូវ​ការ​តុល្យភាព​រវាង​ច្បាប់​ទម្លាប់ និង​សេរីភាព​ដើម្បី​បណ្ដុះ​នូវ​ភាព​ឯករាជ្យ។ ពេល​ដែល​អ្នក​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​គិត​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​កាន់​តែ​ច្រើន គេ​នឹង​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ឯករាជ្យ។

  • សុំ​ឱ្យ​កូន​រៀប​ចំ​សម្លៀក​បំពាក់​ទុក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ហើយឱ្យ​ពួកគេ​ស្លៀកពាក់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ពេល​ព្រឹក​មុន​មក​សាលា។
  • អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កូន​ជ្រើសរើស​អាហារ​ញ៉ាំ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង និង​យក​ចាន​មក​ដួស​អាហារ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ពេល​ញ៉ាំ​អាហារ​ ហើយ​យក​ចាន​ទៅ​ទុក​កន្លែង​លាង​ចាន​វិញ​បន្ទាប់​ពី​ញ៉ាំ​អាហារ​រួច​រាល់។
  • ទុក​ដាក់​សម្ភារ​ដាក់​អាហារ និង​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ពួកគេ​នៅ​កន្លែង​ដែល​មាន​កម្ពស់​ទាប​អាច​ឱ្យ​គេអាច​យក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​បាន។

2. បង្រៀនពួកគេពីជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា៖

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​បញ្ហា អ្នក​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​ដោះស្រាយ​វា​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ហើយ​កុំ​អាល​ប្រញាប់​ជួយ​គេ​អី។

  • ជម្លោះ​រវាង​បង​ប្អូន​តែង​តែ​កើត​មាន​ក្នុង​វ័យ​របស់​ពួក​គេ។
  • មិន​ត្រូវ​ជួយ​គេ តែ​ត្រូវ​ឱ្យ​គេ​រៀន​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។
  • លេង​សម្ដែង​រឿង​ខ្លីៗ​ដែល​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ទាំង​នេះ។

3. ការធ្លាក់មិនមែនជាការបញ្ចប់នោះទេ៖

គ្មាន​អ្វី​ខុស​នោះទេ​បើ​គ្រាន់​តែ​ប្រឡង​ធ្លាក់! បើ​ទោះ​បី​ជា​វា​អាច​នឹង​ពិបាក​សម្រាប់​អ្នក ប៉ុន្តែ​អ្នក​ក៏​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កូន​មាន​កំហុស​បាន​ដែរ។ ដូច​នេះ គេនឹង​យល់​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។

  • ជា​ឧទាហរណ៍ គាត់​អាច​ភ្លេច​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្ទះ ហើយ​ត្រូវ​ទទួល​វិន័យ​នៅ​សាលា។
  • នេះ​គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ដំណាក់កាល​សិក្សា​ដែល​នឹង​ជួយ​គេ​ឱ្យ​ចាំ​ក្នុង​ការ​បញ្ចប់​កិច្ចការ​របស់​ពួកគេ​នា​ពេល​ក្រោយ​ទៀត។
  • មិន​ត្រូវ​ស្ដី​បន្ទោស​គេ​ប្រសិន​បើ​គេ​ធ្វើ​ឱ្យ​កំពប់​ទឹក​ពេល​កំពុង​ចាក់​ទឹក​ចូល​ក្នុង​កែវ។ ត្រូវ​ប្រាប់​គេ​ពី​វិធី​សម្អាត និង​រំឮក​ឱ្យ​ពួក​គេ​ប្រយ័ត្ន​ឱ្យបាន​ច្រើន។

4. ត្រូវចេះយល់ចិត្ត៖

កូន​របស់​អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​តែ​ដឹង​ថា​អ្នក​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​ពួកគេ​ប៉ុន​ណា ប៉ុន្តែ អ្នក​ត្រូវ​ឱ្យ​ពួកគេ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​របស់​ពួក​គេ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។

  • ត្រូវ​ឱ្យ​គេ​ដឹង​ថា​អ្នក​តែងតែ​នៅ​ក្បែរ​គេ​ជានិច្ច​មិន​ថា​កាលៈទេសៈ​ណា​ក៏​ដោយ។
  • ព្យាយាម​ឱ្យ​កូនៗ​យល់​ថា​អ្នក​ចង់​ឱ្យ​គេ​ចេះ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ជាង​ការ​ស្វែង​រក​ជំនួយ​ពី​អ្នក​ដទៃ។
  • ពេល​ដែល​អ្នក​ជំរុញ​ពួកគេ​ឱ្យ​មាន​ភាព​ឯករាជ្យ អ្នក​មិន​ត្រូវ​ឱ្យ​ពួកគេ​មាន​របួស​ស្នាមអ្វី​ឡើយ​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​នោះ។

5. សូមឱ្យគេមានភាពអំណត់៖

អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​ឈរ​លើ​គោល​ជំហរ​នៃ​សិទ្ធិ​របស់​ពួក​គេ។ ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​អ្នក​អាច​ធ្វើ​បាន៖

  • ប្រសិន​បើអ្នក​​បញ្ជា​ទិញ​អាហារ​នៅ​ក្នុង​ភោជនីយដ្ឋាន​មួយ ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​កុម្ម៉ង់​ម្ហូប​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។
  • ប្រសិន​បើ​អ្នក​កំពុង​ស្លៀក​ពាក់ គួរ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ជ្រើសរើស​សម្លៀកបំពាក់​ស្លៀក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ផង​ដែរ។
  • សួរ​គេ​ពី​អ្វីដែល​ពួកគេ​ចង់​ញ៉ាំ​សម្រាប់​ពេល​ល្ងាច​នេះ។
  • ហើយ​ពេល​ណា​គេ​ចង់​អង្គុយ​ធ្វើ​កិច្ចការ​សាលា។​

6. ផ្ដល់ជម្រើសសមហេតុសមផល៖

ដើម្បី​ជួយ​កូន​ឱ្យ​គិត​ដោយ​ឯករាជ្យ ត្រូវ​ផ្ដល់​ជម្រើស​សមហេតុ​សមផល​ឱ្យ​ពួកគេ។

  • ឧទាហរណ៍ អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​ជ្រើសរើស​រវាង​ភីហ្សា និង​មីឆា។
  • ឱ្យ​គេ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​តើ​គេ​គួរ​ស្រោច​ផ្កា​មុន ឬ​ក៏​ធ្វើ​កិច្ចការ​សាលា​មុន។
  • ត្រូវ​មាន​ដែន​កំណត់។ គេ​ត្រូវ​តែ​ដឹង​ច្បាស់​ពី​ព្រំដែន​របស់​ពួក​គេ និង​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​រំពឹង​ទុក​ពី​គេ។

7. ផ្ដល់យោបល់ មិនមែនអន្តរាគមន៍៖

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ភាព​លំបាក​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​បញ្ហា មិន​ត្រូវ​ប្រញាប់​ជួយ​ពួក​គេ​ទេ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ អ្នក​អាចផ្ដល់​​នូវ​ការ​ណែនាំ តែ​មិនមែន​ដំណោះ​ស្រាយ។

  • អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​គិត​ពី​វិធី​ដែល​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា។
  • អ្នក​ប្រហែល​ជា​អាច​នឹង​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ពេល​ដែល​ឃើញ​គេ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ។

8. អនុញ្ញាតឱ្យគេមានទំនួលខុសត្រូវ៖

ប្រសិន​បើ​អ្នក​កំពុង​រៀប​ចំ​ដំណើរ​កម្សាន្ត សូម​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​រៀប​ចំ​សម្លៀក​បំពាក់ និង​សម្ភារ​របស់​ពួក​គេដោយ​ខ្លួន​ឯង។ អ្នក​អាច​បង្រៀន​ពួកគេ​ពី​វិធី​រៀប​ចំ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពីរ​បី​ដង​ដំបូង។

  • ត្រូវ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ចូលរួម​ចំណែក​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​រៀប​ចំ ដូចនេះ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​យល់​ពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត និង​ឯករាជ្យ​ភាព។
  • សុំឱ្យ​ពួក​គេ​យួរ​កាបូប (ឬរុញកាបូប) ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ពេល​ទៅ និង​ពេល​ត្រឡប់​មក​វិញ។

ដំណាក់​កាល​ទាំង​អស់​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្លួន​ឯង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ឯករាជ្យ​អាច​នឹង​មាន​ភាព​យឺត ប៉ុន្តែ វា​សំខាន់​ដែល​អ្នក​ណែនាំកូន​គ្រប់​វិធី​ដែល​ពួក​គេ​ធ្វើ។ ផ្ដល់​នូវ​ឧបករណ៍ ឬ​សម្ភារ​ដែល​ចាំ​បាច់​សម្រាប់​ការ​លូត​លាស់ និង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ដ៏​ជោគជ័យ​នា​ពេល​អនាគត៕

អត្ថបទដើម៖ Top 8 Tips To Make Your Child Independent

Contact Us

Address

#168, Street 156
Phnom Penh, Cambodia 
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. 
Make appointment or visit school

Telephone

095 712 165 / 023 6312 857

Early Childhood Education

Teacher Training

Teacher training for those who may wish to follow Liberty Education's  curriculum can be arranged by appointment. Please contact the school for more information.