Articles tagged with: school

ហេតុអ្វីបានជាការសិក្សាថ្នាក់អប់រំកុមារតូចមានសារៈសំខាន់?

on Thursday, 08 November 2018. Posted in Classes, Parenting Tips, Activities, Curriculum

Child Care Picture 647x399

វគ្គ​សិក្សា​កម្រិត​មតេ្តយ្យ​ផ្ដល់​ជូន​នូវ​ការ​សិក្សា និង​ការ​ថែ​ទាំ​សម្រាប់​កុមារ​តូចៗ​នឹង​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​មាន​ការ​លូត​លាស់​ជំនាញ​ជា​ច្រើន​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​រាល់​សម្រាប់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា។

ពេល​ដែល​អ្នក​គិត​ពី​ថ្នាក់​មតេ្តយ្យ តើ​អ្នក​ប្រមើល​គិត​ពី​អ្វី? តើ​អ្នក​ខ្លាច​ថា​កូន​របស់​អ្នក​នៅ​កូន​ពេក​ក្នុង​ការ​ចូល​រៀន​មែន​ទេ? តើ​អ្នក​មាន​ភាព​ភ័យ​ខ្លាច​ថា​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទម្លាប់​នឹង​ការ​ឃ្លាត​ពី​អ្នក​ឬ? ប៉ុន្តែ អ្នក​មិន​គួរ​បារម្ភ​ពី​បញ្ហា​ទាំង​នោះ​ទេ ពី​ព្រោះ​ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​មាន​តែ​ជួយ​ដល់​កូន​របស់​អ្នក​ប៉ុណ្ណោះ។

អត្ថ​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​វគ្គ​សិក្សា​របស់​កុមារ​តូច

ក្មេងៗ​ទទួល​បាន​អត្ថប្រយោជន៍​ជា​ច្រើន​ពី​ការ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ ពីព្រោះ​​ពួក​គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​រៀន​ស្គាល់​លេខ អក្សរ និង​រូប​រាង​នៃ​រូបភាព​ដែល​មាន​នៅ​ទី​នោះ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​ជាង​នោះ​ទៅ​ទៀត ពួក​គេ​នឹង​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​សង្គម និង​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ។ ពួកគេ​នឹង​រៀន​ពី​ការ​ចុះ​សម្រុង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត និង​ការ​ចែក​រំលែក​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ជា​ដើម។

ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ឱ្យ​កុមារ​គ្រប់​រូប​នូវ​ឱកាស​ក្នុង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ រៀន​អំពី​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ​ផ្ទាល់ រៀន​ពី​ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា បង្កើន​ទំនុក​ចិត្ត​លើ​ខ្លួន​ឯង និង​អត្ថប្រយោជន៍​ជា​ច្រើន​ទៀត។

  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​នូវ​មូលដ្ឋាន​គ្រឹះ​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​ និង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់​ទង
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ឱកាស​ឱ្យ​ក្មេងៗ​ទម្លាប់​នឹង​បរិយាកាស​សិក្សា​ដែល​មាន​ការ​រៀប​ចំ​តាម​គ្រូ​បង្រៀន​ជា​អ្នក​កំណត់
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​ក្មេងៗ​ក្នុង​ការ​រៀប​ចំ​សម្រាប់​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា​ដែល​ជា​កន្លែង​ប្រជុំ​ដោយ​មេរៀន​កាន់​តែ​ច្រើន​
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញទំនាក់​ទំនង និង​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ
  • ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​នឹង​ជួយ​ដល់​ក្មេងៗ​ឱ្យ​រៀន​ស្វែង​រក​ចម្លើយ​ទៅ​នឹង​សំនួរ​ជា​ច្រើន​របស់​ដែល​ពួក​គេមាន

ពួក​គេ​នឹង​រៀន​ពី ABC និង​លេខ​ 123

ថ្នាក់​មតេ្ដយ្យ​ផ្ដល់​ជូន​នូវ​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​សម្រាប់​ការ​រៀន​ពី​ការ​ទំនាក់​ទំនង និង​ការ​សិក្សា​ដែល​អាច​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​ឱ្យ​ទទួល​ជោគជ័យ​នៅ​ក្នុង​ថ្នាក់​បឋម​សិក្សា។​

លោកគ្រូ​អ្នកគ្រូ​ប្រើប្រាស់​វិធី​ផ្សេងៗ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ការ​ជួយ​ឱ្យ​ក្មេង​ទាំង​ការ​គិត និង​ការ​រៀន​ពី​ទ្រឹស្ដី។ កុមារ​ពង្រឹង​ជំនាញ​ក្នុង​ការ​គិត និង​ការ​រៀន​ពី​សង្គម និង​ជំនាញ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ចលនា​របស់​ពួក​គេ​តាម​រយៈ​ការ​លេង​។​ ឧទាហរណ៍ ការ​គូរ​រូប​ជាមួយ​ខ្មៅ​ដៃ​ពណ៍ ឬ​ខ្មៅ​ដៃ អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ពង្រឹង​ការ​ធ្វើ​ចលនា។ ការ​លោត​ និង​ការ​រត់​ធ្វើ​ឱ្យ​សាច់​ដុំ​របស់​ពួក​គេ​រឹង​​មាំ និង​មាន​តុល្យ​ភាព។ ការ​លេង​ជាមួយ​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​ជួយ​ឱ្យ​ពួក​គេ​រីក​ចម្រើន​ផ្នែក​ភាសា និង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួក​គេ។ ការ​លេង​អាច​ជួយ​កុមារ​ក្នុង​ការ​ទំនាក់​ទំនង​ខាង​ផ្នែក​អារម្មណ៍ និង​ការ​អនុវត្ត​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​របស់​ពួក​គេ៕

អត្ថបទដើម៖ Why Early Childhood Education Matters?

វិធីបង្រៀនកូនឱ្យចេះទទួលខុសត្រូវលើទង្វើរបស់ខ្លួន

on Tuesday, 25 September 2018. Posted in Parenting Tips, Activities

កុមារ​ទាំង​អស់​អាច​នឹង​ចេះ​បង្កើត​នូវ​លេស​សម្រាប់​ទង្វើ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ពេល​ណា​មួយ ឧទាហរណ៍​ដូចជា “វា​មិនមែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ។” ដែល​ជា​ឃ្លា​ដែល​កុមារ​ចូល​ចិត្ត​ប្រើ​ពេល​ដែល​គេ​ធ្វើ​ខុស​ ឬ​ខូច​របស់​អ្វី​មួយ។ ប៉ុន្តែ សម្រាប់​កុមារ​មួយ​ចំនួន ការ​កុហក​ដែល​ជា​ទម្លាប់​មិន​ដែល​ដាច់​នោះ​អាច​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​យើង​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់។

bigstock Happy group of kids smiling at 50861390

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​វាយ​នាង ព្រោះ​នាង​បាន​ទាត់​ខ្ញុំ​មុន។” ឬ “មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​ខ្ញុំ​ទេ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ធ្វើ​កិច្ចការ​ផ្ទះ ព្រោះ​អ្នក​គ្រូរបស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ផ្ដល់​ពេល​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​យក​សៀវភៅ​ពេល​ចេញ​ពី​រៀន។” ដែល​ឃ្លានេះ​ពិត​ជា​សំខាន់ និង​បង្ហាញ​នូវមូលហេតុ​ច្បាស់​លាស់។ បើមិន​អ៊ីចឹង​នោះ​​ទេ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែល​ចូលចិត្ត​បដិសេធ​ក្នុង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​សកម្មភាព​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។

រក្សាភាពស្ងប់

ជៀស​វាង​ការ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​នឹង​កូន​របស់​អ្នក​ពេល​ដែល​គេ​សួរ​ពី​អ្វី​ដែល​មិន​មែន​ជា​កំហុស​របស់​អ្នក។ មិន​ដូច្នោះ​ទេ អ្នក​អាច​នឹង​ត្រូវ​ប្រឈម​នឹង​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​បាយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ អ្នក​ត្រូវ​ឆ្លើយ​តប​នូវ​ទង្វើ​ទាំង​នោះ​ដោយ​ស្ងប់។ ត្រូវ​បញ្ជាក់​ឱ្យច្បាស់​ពី​លេស​របស់​ពួកគេ​ចំពោះ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ​នោះ​មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា​គេ​មិន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ឡើយ។

បង្ហាញ​ប្រាប់​គេ​ថា គេ​កំពុង​ប្រើ​លេស ហើយ​រំលឹក​គេ​ពី​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ថា “កូន​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​អ្វី​ដែល​កូន​បាន​ធ្វើ។” ឬ “កូន​អាច​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​រក​វិធី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​ខ្លួនឯង។”

ជំរុញភាពទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន

បង្រៀន​​កូន​អ្នក​ពី​ភាព​ខុសគ្នា​រវាង​ការ​ពន្យល់​បក​ស្រាយ និង​លេស។ ឧទាហរណ៍ ការ​ប្រាប់​គ្រូ​បង្រៀន​របស់​គេ​ថា​គេ​អវត្ត​មាន មិន​បាន​មក​រៀន​ ព្រោះ​តែ​គេ​ឈឺ គឺ​ជា​ការ​ពន្យល់ រី​ឯ​ការ​ប្រាប់​គ្រូ​របស់​គេ​ថា​ឆ្កែ​របស់​គេ​បាន​ខាំ​ដាច់​សៀវភៅ​​កិច្ចការ​ផ្ទះ​នោះ គឺ​ជា​លេស។

ការ​ពន្យល់​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ទំនួល​ខុសត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន ខណៈ​លេស គឺ​ជា​ការ​ដាក់​បន្ទុក​ដល់​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​ដល់​អ្នក​ដទៃ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ពន្យល់​ត្រូវ​ប្រើ​សម្រាប់​អ្នក​ដទៃ​ឱ្យ​យល់​ពី​ស្ថានភាព ខណៈ​លេស​ត្រូវ​ប្រើ​ដើម្បី​លាក់​បាំង​កំហុស។

កុមារ​ខ្លះ (ក៏​ដូច​ជា​មនុស្ស​ធំ​ពេញ​វ័យ​ដែរ) មាន​ភាព​ពិបាក​ក្នុង​​ការ​សម្គាល់​ភាព​ខុស​គ្នា។ ប៉ុន្តែ វា​ពិត​ជា​ស័ក្ដិសម​នឹង​ព្យាយាម​ដើម្បី​ជួយ​កូន​របស់​អ្នក​ឱ្យ​យល់​ពី​ភាព​ខុស​គ្នា​ដ៏​ធំ​រវាង​ការ​ដាក់​កំហុស​ទៅ​អ្នក​ដទៃ និង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

បង្កើត​សាច់​រឿង​ខ្លះៗ និង​ឱ្យ​កូន​សម្គាល់​ថា​ពេល​ណា​អ្នក​កំពុង​បង្កើត​លេស និង​ពេល​ណា​អ្នកកំពុងផ្ដល់នូវការពន្យល់។ ការអនុវត្តនេះអាចជួយកូនរបស់អ្នកឱ្យចេះសម្គាល់ភាពខុសគ្នារបស់សាច់រឿងទាំងពីរនេះ។

ជំរុញពួកគេឱ្យបង្ហាញនូវការពន្យល់ និងលេសពេលដែលអ្នកឱ្យពួកគេមើលរឿង ឬអានសៀវភៅរឿង។ ពេលដែលការយល់ដឹងរបស់ពួកគេរីកចម្រើន នោះគេនឹងពួកគេក្នុងការសម្គាល់ថាពេលណានរណាម្នាក់កំពុងព្យាយាមគេចវេសពីទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន។

បង្រៀនពីជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ព្យាយាម​បន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​សម្រាប់​កំហុស ឬ​បញ្ហា​របស់​ខ្លួន​ឯង​នោះ អ្នក​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​គេ​ឱ្យ​ងាក​ត្រឡប់​មើល​ពី​ជម្រើស​ដែល​គេ​ត្រូវ​រើស​ក្នុង​ការ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​លើ​បញ្ហា​នោះ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិន​បើ​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​ប្រឡង​មិន​សូវ​បាន​ពិន្ទុ​ល្អ ព្រោះ​តែ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ពន្យល់​ខ្ញុំ​ពី​របៀប​ធ្វើ​លំហាត់​នោះ។” ហើយ​ត្រូវ​សួរ​គេ​វិញ​ថា “តើ​កូន​គួរ​តែ​ធ្វើអ្វី​ខ្លះ​ពី​ការ​ប្រឡង​នោះ?”។ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​សួរ​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ច្បាស់ ឬ​ក៏​ស្វែង​រក​ជំនួយ ជា​ជាង​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​គ្រូ​បង្រៀន​សម្រាប់​ការ​ទទួល​បាន​ពិន្ទុ​តិច​របស់​គេ។

វា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​ផង​ដែរ​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​អាច​សម្គាល់​នូវ​ជម្រើស​ដែល​គេ​គួរ​ជ្រើសរើស និង​ឆ្លើយ​តប។ ប្រសិន​បើ​បង​ស្រី​របស់​គេ​វាយ​គេ គេ​មិន​ត្រូវ​វាយ​នាង​វិញ​ទេ។ ប៉ុន្តែ គេ​ត្រូវ​សុំ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ​ជួយ ប្រាប់​នាង​ឱ្យ​ឈប់​វាយ​គេ ឬ​ក៏​ចាក​ចេញ​ពី​កន្លែង​នោះ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេ​ថា​មិន​ថា​មាន​អ្វី​កើត​ឡើង​ជុំវិញ​គេ​ឡើយ គេ​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ជម្រើស​របស់​គេ។

បង្ហាញ​ពី​ការ​មេរៀន​ដែល​បាន​មក​ពី​កំហុស

អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​កូន​របស់​អ្នក​ថា​រាល់​កំហុស​ដែល​កើត​មាន​ឡើង គឺ​ជា​ឱកាស​ក្នុង​រៀន​សូត្រ។ ពេល​ដែល​កុមារ​យល់​ពី​កំហុស នោះ​ពួក​គេ​នឹង​រៀន​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​កាត់​បន្ថយ​ការ​បិទ​បាំង​កំហុស ឬ​ក៏​ទម្លាក់​កំហុស​ទៅ​ឱ្យ​អ្នក​ដទៃ។ អ្នក​ត្រូវ​បង្ហាញ​គេ​ថា ការ​បង្កើត​កំហុស​មិន​មែន​សុទ្ធ​តែ​អាក្រក់​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​ពិត​ជា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ​ពី​កំហុស​នោះ ហើយ​ពួកគេ​នឹង​មិន​ប្រព្រឹត្ត​កំហុស​ដដែលៗ​ទៀត​ឡើយ។

សរសើរ​កូនៗ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ប្រាប់​ការ​ពិត ឬ​ក៏​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើ​ទង្វើ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ។ ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​មិន​គួរ​វាយ​នាង​ទេ​បើ​សិន​ជា​នាង​មិន​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ខឹង​។” នោះ​អ្នក​ត្រូវ​រំលឹក​គេ​ជា​រឿយៗ​ថាមិនមាន​អ្នកណា​ម្នាក់​បង្ខំ​គេ​ឱ្យ​ធ្វើអ្វី​ដែល​គេ​កំពុង​ជ្រើសរើស​ធ្វើ​នោះ​ទេ ហើយ​ពេល​ដែល​គេ​និយាយ​តាម​សម្រួល​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​អាច​ធ្វើ​បាន​ខុស​ពី​ការ​វាយ​មនុស្ស​នៅ​ពេល​ក្រោយ៕

អត្ថបទដើម៖ How to Teach Your Child to Take Responsibility for His Behavior

គន្លឹះមានប្រយោជន៍ក្នុងការអភិវឌ្ឍភាសាសម្រាប់កុមារ

on Friday, 06 July 2018. Posted in Parenting Tips

children with chidlren at school

ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដំបូង​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​កុមារ អ្នក​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ជំរុញ​ទឹក​ចិត្ត និង​ប្ដេជ្ញា​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​អ្នក​កំពុង​ជួយ​កូន​ក្នុង​ការ​រៀន​ជំនាញ​ថ្មីៗ។ ជាទូទៅ គេ​ជឿ​ថា ទារក​អភិវឌ្ឍ​មូលដ្ឋាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​រយៈ​ពេល ១២ ខែ​ដំបូង និង​ដំណាក់កាល​នៃ​ការ​វិវឌ្ឍ​ភាសា​នេះ​ត្រូវ​បន្ត​រហូត​ដល់​ពួក​គេ​មាន​អាយុ​ខ្ទង់ ៣ ឆ្នាំ ជា​ពេល​ដែល​កុមារ​ចាប់​ផ្ដើម​យល់ និង​និយាយ។

ភាសា​ គឺ​ជា​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​នៃ​សមត្ថភាព​កុមារ​ក្នុង​ការ​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​ដទៃ បញ្ចេញ​អារម្មណ៍​របស់​គាត់ ហើយ​គាំទ្រ​នូវ​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា និង​ការ​គិត​របស់​គាត់។ អ្នក​ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​អ្នក​ដឹង​ពី​ជំហាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជំនាញ​ភាសា​របស់​កូន​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ដំបូង។

ជំហាន​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កុមារ៖

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ចូល​ដល់​អាយុ ៣ ខែ អ្នក​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​សម្គាល់​សញ្ញា​នៃ​ការ​ទាក់​ទង​ពី​ខាង​កូន​របស់​អ្នក ដែល​ជា​សញ្ញា​ដំបូង​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កូន​អ្នក។

ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​ជំហាន​សំខាន់ៗ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​ក្នុង​វ័យ​តូចៗ។

អាយុ ៣ ទៅ ១២ ខែ៖

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​សើច ថ្ងូរ និង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ទំនាក់​ទំនង​ដោយ​ប្រើ​កាយ​វិការ។ អ្នក​ត្រូវ​ចង​ចាំ​ថា ការ​និយាយ​ដែល​មាន​ភាព​មិន​ច្បាស់​ដែល​កូន​និយាយ​នោះ គឺ​ជា​ផ្នែក​សំខាន់​មួយ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​គេ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឱ្យ​គេ​និយាយ​តទៀត។ បើ​សិន​ជា​អ្នក​អាច​ដឹង​ថា​ការ​និយាយ​ដែល​មិន​ច្បាស់​របស់​កូន​តំណាង​ឱ្យ​ពាក្យ​អ្វី​ប្រាកដ​នោះ អ្នក​ត្រូវ​ជំរុញ​ពួក​គេ​ឱ្យ​និយាយ​ពាក្យ​ដែល​ច្បាស់​នោះ​ម្ដង​បន្តិចៗ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើងៗ​ដើម្បី​ឱ្យ​ពួក​គេ​អាច​និយាយ​បាន។

អាយុ ១២ ទៅ ១៨ ខែ៖

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ព្យាយាម​និយាយ​ពាក្យ​មួយៗ ដាច់ៗ។ នេះ គឺ​ជា​អំឡុង​ពេល​ដែល​អ្នក​នឹង​ស្វែង​រក​វិធី​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​និយាយ និង​ធ្វើ​ទំនាក់ទំនង​ច្រើន ហើយ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ចាប់​អារម្មណ៍​ឃើញ​ថា​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ភាព​ស្ងាត់​ចម្លែក អ្នក​ត្រូវ​នាំ​គេ​ទៅ​ពិនិត្យ​ជាមួយ​នឹង​គ្រូ​ពេទ្យ​កុមារ។

អាយុ ១៨ ខែ ដល់ ២ ឆ្នាំ៖

ពេល​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ចូល​ដល់​អាយុ ២ ឆ្នាំ ពាក្យ​របស់​ពួកគេ​នឹង​រីក​ចម្រើន ហើយ​គាត់​ប្រហែល​ជា​អាច​និយាយ​ដល់​ទៅ ៣០០ ពាក្យ និង​ព្យាយាម​និយាយ​ប្រយោគ​ខ្លីៗ។ ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​នេះ​មាន​ភាព​ខុស​ប្លែក​គ្នា​ទៅ​តាម​កុមារ ដូច្នេះ ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ច្រើន​ជាង​អ្នក​រំពឹង​ទុក សូម​កុំ​មាន​ការ​បារម្ភ​អ្វី ហើយ​គ្រាន់​តែ​ផ្ដល់​ឱកាស​ឱ្យ​គេ​និយាយ។

អាយុពី ២ ដល់ ៣ ឆ្នាំ៖

ក្នុង​ដំណាក់កាល​នេះ កូន​របស់​អ្នក​នឹង​អាច​និយាយ​បាន​យូរ​ជាង​មុន ប្រើ​ឃ្លា​ច្រើន​ជាង​មុន និង​អាច​ចាប់​ផ្ដើម​ឆ្លើយ​សំណួរ​របស់​អ្នក​ដោយ​ងាយ។ អ្នក​ដទៃ​នឹង​យល់​ពី​អ្វី​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ក្នុង​ចន្លោះ​អាយុ​នេះ ហើយ​គេ​ក៏​អាច​លេង និង​និយាយ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​បាន​ផង​ដែរ។

អាយុ ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ៖

កូន​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ចូល​រៀន​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ​កម្រិត​ទាប (Preschool) ហើយ​អ្នក​អាច​នឹង​រំពឹង​ឱ្យ​ពួក​គេ​និយាយ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ដោយ​ប្រើ​ឃ្លា​ពិបាកៗ និង​វែងៗ​ជាង​មុន។ គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ចេះ​ឆ្ងល់ ហើយ​នឹង​សួរ​អ្នក​នូវ​សំណួរ​ជា​ច្រើន​ពី​វត្ថុ​ផ្សេងៗ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​នោះ។ នេះ​ជា​ពេល​ដ៏​ល្អ​ក្នុង​ការ​ជួយ​បង្កើន​វេយ្យាករណ៍ និង​ពាក្យ​ពេចន៍​របស់​គេ​ដោយ​ការ​ជំរុញ​គេ​ឱ្យ​អាន​នូវ​ឃ្លា​សាមញ្ញៗ ឬ​ពាក្យ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​រូបភាព។

អាយុ ៥ ទៅ ៦ ឆ្នាំ៖

នេះ​ជា​ឆ្នាំ​ដំបូង​សម្រាប់​ការ​សិក្សា​នៅ​ថ្នាក់​មត្តេយ្យ និង​បឋម​សិក្សា​សម្រាប់​កូន​អ្នក ហើយ​កូន​របស់​អ្នក​នឹង​យល់​កាន់​តែ​ច្រើន​ពី​ពាក្យ​មួយ​ចំនួន និង​វិធី​ផ្សំ​ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ជាមួយ​គ្នា។ គេ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​បង្កើត​ឃ្លា​សម្រាប់​និយាយ​កាន់​តែ​ល្អ​ជាង​មុន។

គន្លឹះ​ក្នុង​ការ​ជួយ​ជំរុញ​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​សម្រាប់​កុមារ៖

ពេល​នេះ អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​យល់​ពី​គំនិត​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កុមារ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​ក៏​សូម​ផ្ដល់​នូវ​គំនិត​ខ្លះៗ​ដើម្បី​ជា​ជំនួយ​សម្រាប់​លោក​អ្នក។ ខាង​ក្រោម​នេះ គឺ​ជា​បញ្ជី​ខ្លះៗ​នៃ​វិធី​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​លើក​ទឹក​ចិត្ត​កូនៗ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​ពួក​គេ។

1. ចាត់ទុកថាកូនអាចនិយាយ៖

បើ​ទោះ​បី​ជា​កូន​របស់​អ្នក​គ្រាន់​តែ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ប៉ប៉ាច់​ប៉ប៉ោច ឬ​បង្កើត​សំឡេង​ប្លែកៗ នេះ​មាន​ន័យ​ថាពួក​គេ​កំពុង​ព្យាយាម​និយាយ ហើយ​វា​ គឺ​ជា​សញ្ញាណ​ល្អ​មួយ។

 2. តាមការដឹកនាំរបស់កូនអ្នកនៅក្នុងកិច្ចសន្ទនា៖

ប្រសិន​បើ​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​សន្ទនា​ជាមួយ​អ្នក អ្នក​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​គេ​និយាយ និង​ពន្យល់ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​កាន់​គេ​វិញ​ដោយ​ការ​អង្អែល​ខ្នង​តិចៗ។ ការ​លើក​​ទឹក​ចិត្ត​តិច​តួច តែ​មាន​ឥទ្ធិពល​ល្អ​ដល់​កូន​របស់​អ្នក។

 3. និយាយពាក្យ៖

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ពាក្យ ឬ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ដោយ​ជោគជ័យ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ពាក្យ​នោះ​ឡើង​វិញ​ជា​ច្រើន​ដង​ដើម្បី​ជួយ​គេ​ឱ្យ​យល់​កាន់​តែ​ច្រើន។

4. លើក​ទឹក​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​និទាន​រឿង​មុនចូល​គេង៖

ការ​និទាន​រឿង​មុន​ចូល​គេង​អាច​ជួយ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​យល់​ពី​វត្ថុ​នានា និង​អាច​បង្កើត​ចំណង់​ក្នុង​ការ​និយាយ​ពាក្យ។

 5. ប្រើសៀវភៅរូបភាព៖

នេះ​ជា​ពេល​ដ៏​ល្អ​មួយ​ក្នុង​ការ​យក​សៀវភៅ​ដែល​មាន​រូបភាព​ធម្មតាៗ​សម្រាប់​កូន​របស់​អ្នក ហើយ​ជួយ​គេ​ក្នុង​ការ​អាន​ពាក្យ​ទាំង​នោះ ដូចជា ball, tree, បាល់ ឬ​ដើម​ឈើ​ជា​ដើម។

 6. ណែនាំ​ពាក្យ​ថ្មីៗ​ឱ្យ​គេ​ស្គាល់៖

បើ​ទោះ​បី​ជា​កូន​របស់​អ្នក​មិន​ទាន់​យល់​អ្វី​នោះ ក៏​មិនមាន​បញ្ហា​អ្វីដែរ។ ពេល​ខ្លះ គេ​នឹង​រៀន​នូវ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ពាក្យ​ត្រឹម​ត្រូវ​ពេល​ដែល​អ្នក​ព្យាយាម​បង្រៀន​ពួកគេ។

7. និយាយ​ប្រាប់​ពួកគេ​ពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​កើត​ឡើង៖

ប្រសិន​បើ​អ្នក​កំពុង​នាំ​ពួកគេ​ទៅ​លេង​នៅ​សួន​ធម្មជាតិ ហើយ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​ព្រឹត្តិការណ៍​ណាមួយ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ក្ដី​រំភើប សូម​ពណ៌នា​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ។

 8. ពន្យល់​ពី​ទម្លាប់​ប្រចាំ​ថ្ងៃ៖

អ្នក​ត្រូវ​បង្រៀន​គេ​ពី​សកម្មភាព​នានា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ដូចជា​នៅ​ក្នុង​អាហារ​ពេល​ព្រឹក អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់ អាហារ​ពេល​ល្ងាច និង​ពេល​គេង។

សញ្ញា​ដែល​ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ពេល​ដែល​មាន​ការ​យឺតយ៉ាវ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​កុមារ៖

ប្រសិន​បើ​អ្នក​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​ថា​មាន​សញ្ញា និង​រោគ​សញ្ញា​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ នោះ​ពិត​ជា​អស្ចារ្យ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ តើ​អ្នក​គួរ​​ធ្វើអ្វី​ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​​អ្នក​មិន​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​នោះ? ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​សញ្ញា​ដែល​លោកអ្នក​ត្រូវ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ដែល​អាច​ជួយ​អ្នក​ក្នុង​ការ​កត់​សម្គាល់​ពី​បញ្ហា​ដែល​កូន​របស់​អ្នក​ជួប​ប្រទះ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ៖

1. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​ពាក្យ​ដូចជា ម៉ាក់ៗ ឬក៏ ប៉ាៗ។

2. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ព្យាយាម​និយាយ។

3. កូន​របស់​អ្នក​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​បញ្ចេញ​ឱ្យ​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​គេ​ចូល​ចិត្ត ឬ​ចាប់​អារម្មណ៍។

4. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​សូម្បី​តែ​មួយ​ពាក្យ។

5. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ប្រើ​ដៃ​ធ្វើ​កាយ​វិការ​ដូចជា ការ​បក់ដៃ ការ​ចាប់​ដៃ ឬ​ការ​ចង្អុរ។

6. កូន​របស់​អ្នក​មិន​មានការ​ទាក់ទង​អ្វី​ទាំង​អស់​ពេល​ដែល​គេ​ចង់​ឱ្យ​អ្នកជួយ​គេ។

7. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ធ្វើ​ត្រាប់​កាយ​វិការ​អ្វី​ទាំង​អស់។

8. កូន​របស់​អ្នក​មិន​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ការ​ណែនាំ​ដែល​ងាយៗ​។

9. កូន​របស់​អ្នក​មិន​និយាយ​ពាក្យ​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ប្រយោគ​ខ្លីៗ។

10. របស់​អ្នក​មាន​ភាព​លំបាក​ក្នុង​ការ​ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​ក្មេង​ដទៃ ឬ​មនុស្ស​នានា។

11. កូន​របស់​អ្នក​និយាយ​ត្រដិត​ជាប់​គ្នា​ជា​ប្រចាំ។

12. កូន​របស់​អ្នក​បញ្ចេញ​សំឡេង​នៃ​ពាក្យ​នីមួយៗ​មិន​ច្បាស់ និង​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ។

ប្រសិន​បើ​កូន​របស់​អ្នក​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​ដោយ​ការ​យឺត​យ៉ាវ​នៃ​ការអភិវឌ្ឍ សូម​កុំ​អស់​សង្ឃឹម។ លោក​អ្នក​អាច​ជួយ​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ព្យាបាល​ភាព​លូតលាស់​នៃ​ការ​ប្រើ​ភាសាដែល​មាន​ការ​យឺតយ៉ាវ​ដោយ​រក​អ្នក​ជំនាញ​ឱ្យ​ជួយ។

យើង​ខ្ញុំ​សង្ឃឹមថា​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​អត្ថបទ​នេះ។ សូម​ចូល​រួមក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ភាសា​របស់​កូនៗ​ដូច​ជា​ការ​បន្ថែម​នូវ​គុណ​តម្លៃ​នេះ​សមត្ថភាព​សិក្សា​របស់​ពួក​គេ​ផង​ដែរ។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត វា​ក៏​អាច​ជួយ​បង្កើន​នូវ​ទំនាក់​ទំនង​រវាង​អ្នក និង​កូនៗ​ផង​ដែរ៕

អត្ថបទដើម៖ 8 Helpful Language Development Tips for Children

សារសំខាន់នៃការសិក្សា STEAM

on Tuesday, 12 June 2018. Posted in Activities, Curriculum

ប្រសិន​បើ​អ្នក​មាន​ភាព​ធ្នឹក​នឹង​បច្ចេក​វិទ្យា ឬ​ស្ថិត​ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​អប់​រំ អ្នក​ប្រាកដ​ជា​ធ្លាប់​ឮ​ពី STEM ហើយ ដែល​ពាក្យ​នេះ​គឺ​ជា​ការ​ផ្ដោត​លើ​មុខវិជ្ជា និង​ជំនាញ​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ (Science) បច្ចេកវិទ្យា (Technology) វិស្វកម្ម (Engineering) និង​គណិតវិទ្យា (Math) ហើយ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្ដូរ​ទៅ​ជា STEAM កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ ដោយ​បន្ថែម​នូវ​មុខ​វិជ្ជា​​សិល្បៈ (arts) ចូល។ នេះ​គឺ​ជា​គំនិត​ផ្ដួច​ផ្ដើម​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ​ពី​វិទ្យាស្ថាន កិច្ច​សហ​ប្រតិបត្តិការ និង​គ្រឹះស្ថាន​អប់រំ និង​ជំនាញ​វិទ្យាសាស្ត្រ​នានា ហើយ​សាលា​អន្តរជាតិ លីបឺធី ក៏​បាន​បញ្ចូល​ជំនាញ​ទាំង​នេះ​ដល់​សិស្សានុសិស្ស​ដែល​កំពុង​សិក្សា​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។

ការ​សិក្សា​ពី STEAM គឺ​ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​រសើប​មួយ ហើយ​ការងារ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង STEM/STEAM នេះ​ដែរ ក៏​កំពុង​មាន​ទីផ្សារ និង​តម្រូវ​ការ​ខ្ពស់​ផង​ដែរ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ក្នុង និង​ក្រៅ​ប្រទេស និង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​នានា​ផង​ដែរ។

7 small

ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា STEAM មាន​សារ​សំខាន់​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​ដល់​កុមារ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ?

បើ​តាម​មន្ទីរ​អប់រំ​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​វិញ បាន​ធ្វើ​របាយការណ៍​ឱ្យ​ដឹង​ថា ចំនួន​ការងារ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ STEM/STEAM នឹង​កើន​ឡើង ១៤% ពីឆ្នាំ ២០១០ ដល់​ឆ្នាំ ២០២០។

ជំនាញ​កុំព្យូទ័រ និង​ការងារ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ព័ត៌មាន​វិទ្យា បាន​ជាប់​ចំណាត់​ថ្នាក់​លើ​គេ​ដែល​ពិបាក​រក​មនុស្សធ្វើ​ការ នេះ​បើ​យោង​​តាម​ការ​សិក្សា​ពី Mckinsey។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ មុខ​វិជ្ជា​ដែល​មាន​សិស្ស​ចូល​រៀន​ភាគ​ច្រើន គឺ​មិន​ទាក់​ទង​នឹង​មុខ​វិជ្ជា​ STEAM ទាល់​តែ​សោះ។
ក្នុង​ការ​សិក្សា​ដោយ Mckinsey ដដែល​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ចំនួន​នៃ​អ្នក​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ដែល​មាន​មុខ​វិជ្ជា STEM នោះ បាន​កើន​ឡើង​តែ ០.៨% តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ តើ​យើង​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឱ្យ​កូនៗ​កាន់​តែ​ចូល​ចិត្ត​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង STEM ហើយ​បង្កើត​សមត្ថភាព​អាច​ធ្វើការ​នៅ​កន្លែង​ដ៏​ខ្លាំង​បាន​នោះ?

ជា​ការ​ពិត​ណាស់ គឺ​ត្រូវ​បង្រៀន STEAM ដល់​ពួក​គេ។

មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ (arts) ត្រូវ​បាន​ដាក់​បញ្ចូល​ក្នុង​ការ​សិក្សា STEM ដើម្បី​ឱ្យ​សិស្ស​កាន់​តែ​មាន​ភាព​រីករាយ​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​រៀន​កាន់​តែ​ចេះ។ កុមារ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​បាន​ឃើញ​ភាសា​កូដ ឬ​វិទ្យាសាស្ត្រ​កុំព្យូទ័រ​ទាល់​តែ​សោះ​នឹង​មាន​អារម្មណ៍​មិន​សូវ​ស៊ាំ​ជាមួយ​នឹង​ការ​រៀន​នោះ​ទេ តែ​ពេល​ដែល​គេ​បាន​ដាក់​មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​ចូល​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​នោះ មុខ​វិជ្ជា​ដែល​ត្រូវ​រៀន​នឹង​មាន​លក្ខណៈ​រស់​រវើក និង​ច្នៃ​ប្រឌិដ្ឋ ដែល​ជា​មូលហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​កុមារ​កាន់​តែ​ចង់​រៀន​ជាង​មុន បើ​ទោះ​ជា​គេ​ត្រូវ​រៀន​មុខ​វិជ្ជា​អ្វី​ក៏​ដោយ។

កុមារ​ត្រូវ​ការ​ការ​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ក្នុង​ការ​សិក្សា និង​រៀន​ពី​វិធី​ដែល​អាច​ទាក់​ទាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ពួក​គេ​ដូច​អ្វី​ដែល​បណ្ដាញ​សង្គម​បាន​ធ្វើ និង​គេហទំព័រ​ផ្សេងៗ​ដូច​ជា YouTube ជា​ដើម​នោះ។ វិធី​ដែល​ងាយ​ស្រួល​បំផុត​នោះ គឺ​ធ្វើ​ឱ្យ​វា​មាន​ភាព​សប្បាយ និង​គួរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍។ មុខ​វិជ្ជា​សិល្បៈ​បាន​ដើរ​តួ​យ៉ាង​សំខាន់​សម្រាប់​កុមារ​ទូទៅ ដូច​ជា​ការ​ធ្វើ​វីដេអូ​កូដ​ដោយ​មាន​លាយ​សិល្បៈ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​កូដ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​សិស្ស​មាន​ភាព​រីករាយ​ក្នុង​ការ​សិក្សា ហើយ​សិស្ស​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ណា​មួយ និង​បង្កើត​នូវ​គម្រោង​ណាមួយ​ដែល​គេ​ស្រឡាញ់។

ការ​អប់រំ​ផ្នែក​សិល្បៈ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​សិស្ស​រៀន​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ចេញ​ជា​រូបរាង​ពិតៗ។ សិល្បៈ និង​ភាព​ច្នៃ​ប្រឌិដ្ឋ​ គឺ​ជា​មុខវិជ្ជា​សំខាន់​សម្រាប់​វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និង​វិទ្យាសាស្ត្រ​កុំព្យូទ័រ។ វា គឺ​ជា​វិធី​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បច្ចេកវិទ្យា​ក្លាយ​ទៅ​ជា​របស់​ពិតៗ។ សិល្បៈ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​គេហទំព័រ និង​ការ​រចនា​នានា ពាណិជ្ជកម្ម ការ​រចនា​ផលិតផល​ជា​ដើម ដែល​ទាំង​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​សំខាន់​ក្នុង​ការ​សិក្សា STEM និង​មុខ​របរ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង STEM។

ដូច​នេះ​ហើយ ការ​សិក្សា STEAM គឺ​ជា​ការ​សិក្សា​ដ៏​សំខាន់ និង​អាច​រៀប​ចំ​អនាគត​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​ឱ្យ​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច​សម្រាប់​បង្កើត​ការងារ និង​បង្កើន​សេដ្ឋកិច្ច​ឱ្យ​កាន់​តែ​រីក​ចម្រើន៕

អត្ថបទដើម៖ The Importance of STEAM Learning

Contact Us

Address

#168, Street 156
Phnom Penh, Cambodia 
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. 
Make appointment or visit school

Telephone

095 712 165 

Early Childhood Education

Teacher Training

Teacher training for those who may wish to follow Liberty Education's  curriculum can be arranged by appointment. Please contact the school for more information.